Της θάλασσας το κοχύλι με τα χρυσά μαλλιά

Μια κρύα φωνή σκουντούφλησε το απόβραδο..και ένα φεγγάρι ξέπεσε στον δρόμο... διάνυσε η απόσταση τον φόβο της φυγής παρακαλώντας να ξημερώσει...κραυγή έγινε η λύπη ...

ποτέ χάθηκε η σιωπή στα κυμματα αύριο το αλάτι θα ξεχυθεί στα βότσαλα του ήλιου και η αρμυρα θα μείνει στα χείλη ...έτσι είναι η αγωνη γνώση...παστη

Η ομορφιά ξεπρόβαλε από της θάλασσας το κοχύλι

Με χρυσά μαλλιά

Από τον κύκλο ""Διηγήματα-Ποιήματα""
Σηματωρός

Ακολουθήστε το newplanet09.gr στο Google News και στο instagram για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.