ΤΟ ΠΡΏΤΟ ΕΙΔΩΛΟ

            

                              ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΊΔΩΛΟ

                                Χρονιάρες μέρες ,είπε ,,κοίτα   τις  νεραντζιές ,τι ωραία που μυρίζουν.
τι ευωδιά είναι αυτή .Ειδικά το βραδάκι. ηηη το πρωί .
Προτού ξεχυθούν οι εξατμίσεις., που βγάζουν στην επιφάνεια .την σήψη  των αιώνων ,
,,,Ανάθεμα σε αυτόν που ανακάλυψε την πίσσα ,να είναι κυρίαρχη στην εποχή μας .
...λες και ρούφηξε με την μαυρίλα της ,όλα τα καλά του ανθρώπου και της ζώντας φύσης..
Όμως αυτή η αίσθηση του ωραίου. της ομορφιάς. της ευωδιάς από τους ανθούς
 ,,αυτή η αναγέννηση της φύσης, αυτή η ηδονή.  δονεί την ένωση ,να γινει ο έρωτας ερώτηση.
Να ερωτάς ,που είναι κρυμμένη ουσία της ύπαρξης ,,αυτή η υψηλή δόνηση, η ηδονή που δονεί τα πάντα γύρω απο την εξέλιξη και τα ενώνει ,σε ένα για να δημιουργήσει
 ..Πόσο ξελογιάζει την ψυχή και ηρεμεί τα συναισθήματα ....




                Μέρες άγιες ,,πλησιάζει η ανάσταση  ,,Μια έννοια έχει περιτυλίξει την σκέψη του .,μέρες τώρα και όσο πλησιάζει η ανάσταση ,τόσο πιο πολύ του κυκλώνει το μυαλό...
Είδε ένα φως μια έννοια που είχε ένα δρώμενο ,,Σαν κάτι να άνοιξε μπροστά του, το ειδε και σε κλάσματα της αχτίδας έκλεισε αυτό που άνοιξε ,,, Κώλυσε στο κεφάλι του αυτό που είδε...
Ειδε λέει, ότι ήταν σε ένα καθρέφτη και έβλεπε μέσα από τον καθρέφτη ,παρατηρούσε εξω ,,
Ειδε τον εαυτό του ,σαν είδωλο με σάρκα σαν σκιά του φαινόταν η σάρκα και να τον κυνηγάν κάποιοι που κράταγαν κόκκινες λαμπάδες με λίγο φως του κεριού ,,,
Έντρομος ,άνοιξε μια πόρτα και πέρασε πίσω από τον καθρέφτη .Εισήλθε  μέσα στον καθρέφτη μαζί με  τον παρατηρητή εαυτό του και έβλεπε έξω απο το καθρέφτη ,,,
Τότε σαν να έσβησε το είδωλο της σάρκας μέσα στο είδωλο που ήταν σαν πρωτότυπο  του,,






                 Μεγαλη παρασκευή ,,ο καιρός λίγο μουντός, όπως γίνεται πάντα ,,θλιμμένος ,,
και πως να μην είναι θλιμμένος ??όταν ,,,κάποιοι ,με αυτό που έκαναν, ήταν σαν να πήραν την ανοιξη .την πύλη που ανω ανοίγει ,
,,Σαν να χάθηκε ο δρόμος της επιστροφής της Περσεφόνης,, Σαν να περίμεναν απέξω απο την πύλη του Αδη ,να φέρει ο Ορφεύς την Ευρυδίκη???
 Άραγε ,,πόσο πίκρα σκόρπισε στα πλήθη ,που περίμεναν  και είδαν μόνο τον Ορφεα  ,ορφανό , μόνο δηλαδή,,,,
Έμοιαζε δίχως μορφή ,άμορφος ,χωρίς την ευρεία δίκη ,Αυτη που θα μας έβγαζε από την μαυρίλα της πι σας... Αυτη που θα δημιουργούσε την ,Δα ,γη μητερα ολων ,,,σε άλλες μορφές ,ανωτέρας έκφρασης ????
  Κόκκινα βάφουμε απο τότε τα αυγά ,,δηλαδή σκέφτηκε ,,οι επιθυμίες του Ορφέα ,που σκέφτηκε μόνο την πάρτη του ,,είναι το κόκκινο και το ΟΩ είναι ο κύκλος της μορφής και της υψηλής έκφρασης του κύκλου,απο πολλών ομόκεντρων μικρών. συνθέτουν το ΕΝ κύκλο..
  ΑΑΑΑ κάτι κολλάει τώρα με το κόκκινες λαμπάδες που είδε ,,,αναφώνησε ,εσωτερικά δυνατά,,  ,,Μια σφίγγα .στριφογύριζε στο αυτι του ,,,και έκοψε την ροή σκέψη του
-----κάτσε μην με τσιμπήσει ----
Αυτες οι σφίγγες, πάνε παντού ,,,ενώ οι μέλισσες μόνο στο ανθό,,,,,Έτσι κάνουν οι σφίγγες ,,σου παραπλανούν τις σκέψεις με ψευτο διλήμματα
Σφίγγα δεν είναι οι επιθυμιες ???/,,Ποτε αγαπανε ,,αλλα οταν δεν σου δινουν,, μισείς,,, γινεσαι μισος ,,χωρίζεσαι ,,,αλλα απο που????
 Τελος πάντων, σκέφτηκε, ,,Η σφίγγα είναι σαν το εγώ. κάνει οτι βλακείες ,για να λέει ότι κάνει κάτι ,,σαν την σφίγγα ,στα σκατά και στον ανθό,,,,





                  Τα φαναράκια του επιτάφιου ,φώτιζαν άχνα .μπρος τα φώτα της κολόνας,,,,
 Αυτά όμως ,πηγαίναν στην περιφορά ,ενώ οι κολόνες ,ήταν στάσιμες και ας εφεγγαν  περισοτερο ..Δεν εβλεπαν, παρα μονο ενα κομματι της περιφορας ,σαν τις λαμπάδες, μεγάλες ,ίσιες ,άλλα με ένα αεράκι έσβησε η φλόγα ,,
------Δεν είναι οι λαμπάδες για περιφορά ..Φωναξε καποιος ,,Μονο τα φαναράκια, σήμερα που φυσσα, ο ανεμος τις σβηνει -----
 Ο ανεμος εεεε ,,,,,σκέφτηκε  ηρεμα κουνώντας το κεφάλι  ,,Σαν συγκατάβαση της σκεψης του ,που συνδύασε ,με αυτό που ακούστηκε στον αερα ,από κάποιον ...
 Ο νους ο αδαμαστος ,,ανεμος αυτος που δεν  ξερει να νεμει , οτι κατσει ,σαν το εφηβο ασπρο αλογο .Λείπει η λογική,και τρέχει στα χωράφια ανεξελεγτα ,ξοδεύοντας την δύναμή του ,,,




                Η ευωδία απο το θυμιάματα και ο μυρος εξευγένιζαν γύρο την εικονα ,,Υπερχείλιζε ολο αυτο το σκηνικο ,με το πληθος κοσμου ,στην περιφορα  ,
 Το μυρο σαν μια βάση ,όπως ομηρος στα πόδια, που μας κάνει να κινούμαστε ,,σαν εγρηγορση των συναισθηματων ,,,,Ετσι και το μυρο, έτρεχε σε όλη την φύση γύρω,σαν να ήταν ενα έναυσμα αγαλλίασης των πάντων και απλώνονταν μαζί .με το Ο ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ .που ψαλλόταν ...
Σαν πονο της πάνα άγιας ,,σαν την γη που από αυτό το φρέαρ που φράζει ,,,γινοταν ΕΑΡ ξέφραγμα ,,,ενωσης και προσδοκιας ...
Μαζι με αυτες τις νεραντζιές .που τα ανθη της , ενωνοταν με την τελετουργια .της περιφορας ,,,,Τις νεραντζιές τις φύτεψαν σαν κάτι άχρηστο, που τον καρπό της μόνο για διαδηλώσεις κανει ,,Αλλα κανένας, δεν φαντάζονταν, ότι θα λάβαινε μέρος στην μεγαλύτερη διαδήλωση της φύσης// Της απαρχης ενωσης ,,Στην περιφορα του ΕΑΡ στην αξια του ΦΩΤΟς και να τυλιξει μα το ανθο της ,Την χρυση εσπεριδα ,
της Ταφης και της Αναστασης ,,
Στο κυκλο της περιφορας,
Ενωση, δΔημιουργια ,Εξελιξη ,
  Μα ο ιασωνας ,γιαυτο εκλεψε τα χρυσα μηλα των εσπεριδων ,,,,Οι νεραντζιες ειναι η πρωτομορφη των εσπεριδοειδων .......

    Οι κάθετες λαμπάδες οι κόκκινες ,των επιθυμιών.
 Ξερες απο φως .
Λογο του ανέμου και του βραδινού αγιάζι ,,
,Έτρεχαν να ανάψουν ,από κανένα φαναράκι ,,
 Δαδα  το φαναρακι, Δας η δαδα που καλει δειχνει τον κυκλο ,,Δσκαλος ,,
Σαν τις λαμπαδηδρομιες στα παναθηναια,, προσ τιμη ,της γνωστικης ,λογιας ,παν αγιας Αθηνας,,,,
 Άναβαν οι κάθετες λαμπάδες,, ομως οσο και αν καιγόσουν, κρυβοντας το αγιαζη και το αερακι με τα δαχτυλα ,που αντι να δειχνουν, κρυβουν την υλη την φλογα .. αυτη σβηνε με την πρωτη πνοη του,,
Αναρωτιεσαι τότε ..Η λαμπάδα δεν είναι φαναράκι ,ουτε δαδα ,αυτη  Η λαμπάδα μόνο στον Αδη λάμπει,, Εκει που δημιουργει σκιες και δεν εχει αερα του νωος ...
και αυτη καθετοτητα?
 Μια ροη μονο. το πάνω κάτω .λες και δεν υπάρχει το άπλωμα. η εξέλιξη .η ένωση ????
Καλη η αναπαραγωγη ,αλλα ,αμα δεν εχει ενωση δημιουργιας ,,κλαδια γνωσης και λογικης σαν ισοσκελες σταυρο ,,,,,
Πως να νοησεις που εισαι ,,,,πως να γινεις συνειδητος ???


                      Η περιφορα .αυτος ο κυκλος ,περι του Ταφης, αυτος ,που διαδραματιζει ,την εγκλωβισμένη αφη,,, Εδω στοΤ χωρις πανω γραμμη εξελιξης
  Ολος ο επι τ αφειος, που κυκλιζεται ,μεσα στα στενα των δρομων ,της κοινωνιας των πολεων ,Ποσο θλιψη κρυβει ,,,
Αυτη  ομως η ενωση  του μυρου των ανθων, Του ω γλυκύ μου εαρ,,,
 ποσο σε μαγνητιζει .για να ψάξεις να βρεις ,σε αυτό τον κατω κοσμο ,κατι που κρυβει για την αληθινη δημιουργια ????
Κατι ,που να σου λεει, Να εδω κρυβεται η Αναταση της Υπαρξης ,,
Η   περιφορα του επιταφιου, έκλεινε προς την εκκλησία ,,
Σαν να βγηκαν ,ολα τα συναισθηματα εξω και τωρα ξαναπηγαινουν ,νομοτελιακα στο Νου



                 --Μέσα απο τις τεράστιες τζαμαρίες των καταστημάτων ,προβαλλόταν , σαν ειδωλο ολη η περιφορα ..Το πληθος ,τα φωτα ,απο τις λιγοστες ,λαμπαδες και κερακια και τις κολονες  Απο τα φαναρακια και τις δαδες ,που κρατουσαν ,μπροστα και πισω ,απο τα εξαπτέρυγα και τον ανθοστολισμενο επιταφιο
..Αραγε ,,το ειδωλο στα τζαμια ,θα μπορουσαν να γευτουν ,την ευωδια της ανοιξης ??
να αφουγκραστούν ,αυτο που ανοίγει στην γη, την εκσταση της δονησης ηδονης ,που κινει την ενωση ,,
ΗΗΗΗΗ  Ζει στην πλανη ,οτι απλα ,αντικατροπτιζει μια περιφορα ,ενός κυκλου ,σαν την πλανηση του πλανητη ,αν δεν γινει παλμος δονησης ???....αναρωτήθηκε,,χωρις τιποτα αλλο ...
 Δεν γνωριζε ,Ολα αυτα εμπλεκαν στο μυαλο και μηχανικα ,ηταν στην περιφορα του επιταφιου που οδευαι στην εκκλησια .....
Απο το μπαλκονι .ενα παιδάκι αναρωτήθηκε προς τον πατερα .του ανεμελα και φωναχτα .οπως αναρωτιουντε τα παιδια
ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ .???//

.Επιτελους ,,,Σκεφτηκε και κουνησε το κεφαλι του συγκαταβατικα ,που το παιδι μαζεψε τις απλωμενες σκεψεις του ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Α   μερος

συνεχιζεται......

σηματωρος,,,,,,,απο τον κυκλο διηγηματα.........