Active Member – 5 Τραγούδια που μας σημάδεψαν
Τι να πρωτοπείς γι αυτό το Συγκρότημα;
Δημιουργήθηκαν το 1992 από τον Β.D.Foxmoor – κατά κόσμον Μιχάλη Μυτακίδη και κατάφεραν να ξεχωρίσουν γρήγορα από τα υπόλοιπα hip hop συγκροτήματα της εποχής χάρη στον κοινωνικοπολιτικό τους στίχο, αλλά και στο γεγονός ότι ο ήχος τους δεν έμοιαζε με κάτι άλλο. Λίγα χρόνια αργότερα εδραίωσαν το δικό τους είδος, το low bap, θέλοντας να διαχωρίσουν την ιδεολογική τους στάση από το «αμερικανοποιημένο» hip hop που ακόμη δεν είχε κάνει αισθητή την παρουσία του στην Ελλάδα.
Δημιουργήθηκαν το 1992 από τον Β.D.Foxmoor – κατά κόσμον Μιχάλη Μυτακίδη και κατάφεραν να ξεχωρίσουν γρήγορα από τα υπόλοιπα hip hop συγκροτήματα της εποχής χάρη στον κοινωνικοπολιτικό τους στίχο, αλλά και στο γεγονός ότι ο ήχος τους δεν έμοιαζε με κάτι άλλο. Λίγα χρόνια αργότερα εδραίωσαν το δικό τους είδος, το low bap, θέλοντας να διαχωρίσουν την ιδεολογική τους στάση από το «αμερικανοποιημένο» hip hop που ακόμη δεν είχε κάνει αισθητή την παρουσία του στην Ελλάδα.
Έχοντας πάνω από 30 δίσκους κι εκατοντάδες τραγούδια στο ενεργητικό
τους, οι Active Member έχουν μια δισκογραφία απαράμιλλη για τα Ελληνικά
δεδομένα.
Μεγαλώνοντας λοιπόν με την μουσική τους, θεωρήσαμε καθήκον μας να σας
παρουσιάσουμε 5 τραγούδια του που μας σημάδεψαν, όχι μόνο εμάς, αλλά
μια ολόκληρη γενιά. Ενα έργο ομολογουμένως πολύ δύσκολο με τέτοια
πλούσια δισκογραφία που έχει να επιδείξει το συγκρότημα. Σίγουρα αφήσαμε
πολλά τραγούδια στην απ’ έξω αλλά θέλαμε να σας παρουσιάσουμε αυτά που
μας σημάδεψαν το περισσότερο, αυτά που ακούσαμε εκατοντάδες φορές και οι
στίχοι τους μας έχουν γίνει κάπως τη φάρος.
Ας αρχίσουμε.
Άκου Μάνα
Από τον δίσκο Στην Ώρα Των Σκιών του
1994 ξεχωρίζει το Άκου Μάνα, ένα τραγούδι που άφησε εποχή για τον
κοινωνικό του χαρακτήρα και τον προηγμένο για την εποχή του στίχο.
‘Γιατί μάνα τα βρήκα όλα μπροστά μου, ο πόνος μου ζωή και
διάλειμμα η χαρά μου, πάντα μάζευα ότι έμενε απ’ τη στάχτη, μα η τύχη μ’
έχει άχτι.’
Αδιάφορος
Από τον επικό δίσκο Μύθοι του Βάλτου του 1998. Ποιο τραγούδι να
ξεχωρίσεις από αυτόν τον δίσκο που περιέχει κομμάτια όπως το Λαβωμένο
Ξωτικό, Η Αλεπού Του Βάλτου, Για Τ’ Αδέρφια Που Χάθηκαν Νωρίς (Jammix),
Πίσω δεν Γυρνάω κτλ.
Ο ‘αδιάφορος’ είναι ένα τραγούδι που πάντα, μα πάντα μας βοηθάει
για να ξεφεύγουμε από την ματαιοδοξία της καθημερινότητας. Ο στίχος που
ακολουθεί τα λέει όλα.
‘Όταν κάτι παράξενο με πιάνει δεν ‘ναι τυχαίο που συναντάω
πάντα τον Γιάννη κι απ’ της ζωής μου τα ψηλά με ξελαφρώνει δώσ’ του θεέ
μου να κρατάει για πάντα το τιμόνι.’
Καλώς ήρθες παράξενε στον τόπο μου
Από τον δίσκο μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες του 1999. Μιλά για την θρησκεία και την εκμετάλλευση της. Στον ‘ρόλο’ του παράξενου ο Χριστός.
‘Μπερδεμένα μου τα λες αλλά γουστάρω…’
Στο μεθύσι μου
Από Τον Τόπο Της Φυγής 3 versions WEA, Freestyle Productions 1996.
Κομματάρα από το μακρινό 1996, όπου ο Μιχάλης κάνει μια ιστορική
αναδρομή στο παρελθόν του. Όλοι έχουμε ανατρέξει στο παρελθόν σε κάποιο
από τα μεθύσια μας, κι αυτός είναι ο λόγος που το τραγούδι αυτό μας
‘ταξιδεύει’ σε κάποια άλλη, δική μας εποχή, κάθε φορά που το ακούμε.
Γιατί όσα είπα και όσα έκανα παλιά, στο λαιμό μου είναι τώρα σαν
συρμάτινη θηλιά, γεμάτο με αίμα μαζί και ψέμα, μα άστα να πάνε αλλάζω
θέμα.
Φύλακας Άγγελος
Μέρες Παράξενες, Θαυμάσιες Μέρες 1999. Ακόμη μια
κομματάρα, σχεδόν 20 χρόνια πίσω, από τα αγαπημένα μας τραγούδια των
Active Member. Απ αυτό κρατάμε τον πιο κάτω στίχο.
‘Με ένα τσιγάρο ή μ’ ένα ποτήρι στο χέρι, κάπου στο βάθος μακριά από τη σκηνή’
Για bonus σας αφήνουμε με κάποιους από τους αγαπημένους μας στοίχους από το συγκρότημα από διάφορα τους τραγούδια:
- Μέρες Παράξενες, Θαυμάσιες Μέρες
- Έστεινα πάντα την τύχη μου στα ραντεβού μας
- Όλα τελειώνουνε κι όλα περνάνε! Ιδέες βασίλισσες κακογερνάνε
- Δεν φοβάμαι να δω αν είσαι ακόμα μαζί μου ή πριν αρχίσω είχες δειλιάσει ψυχή μου…
- Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη γκρεμίζω ουρανούς
- Φυσάει κόντρα σε ολάκερη γη
- Θα θελα να ‘μουν όσα δε σου ‘παν, μάνα, μήπως και δε με γένναγες μέσα στο ψέμα
- Οι μέρες που λαχτάρησες θα ‘ρθουν, εσύ την είπες δέντρο
- Γίνε με στίχους η φωνή του αποκλεισμένου, με ήχους η οργή του κουρασμένου στους τοίχους, η ντροπή του ξεπεσμένου, ελπίδα στα μάτια κάθε φοβισμένου
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια