Active Member - Eπί της ευκαιρίας

Αρνούμαι οι μέρες μου να ‘ναι μετρημένες. Eδώ δε χωράει το μια ώρα αρχύτερα. Κάνω ό,τι μπορώ να ‘ναι τραγουδισμένες ως την επόμενη φορά που θ’ αποτύχω καλύτερα. Απ’ την απομόνωση εδώ, στην εποχή μετά το όργιο γεμίζουνε οι σελίδες για ‘μας στο ποινολόγιο. Tο digital της επιδημίας ανθολόγιο καλεί τους αιμοπότες γύρω απ’ την υδρόγειο. Επί της ευκαιρίας και με κάθε φαιδρότητα, με συνεργό τη φονική δύναμη των εικόνων και τους λαούς παραδομένους σε κάθε ακρότητα κάνουν επίκληση εις τους χειμώνες των αιώνων. Είναι σα να έχει πέσει αστεροειδής πάνω στη γη⋅ κανείς δε ξέρει τί μας ξημερώνει. Ζούμε του γέρου κόσμου τη βίαιη απ’ το χάος αρπαγή κι άφησε η φύση έναν αλγόριθμο που μας απογυμνώνει. Μα ρώτα τα αχυρένια σκυλιά που στέκουν δίπλα μας. Όπου ξαστοχήσαμε ήτανε κάποιο εκεί για να γαυγίσει. Το κακό είναι φορεμένο στη γύμνια μας, ένας cosmos alivas που αποζητά να ξαναζήσει. Το industry four είναι εδώ να διακηρύξει ότι σε αντικαταστά ένα ρομπότ κολίγας και δε γλυτώνεις σου λένε ούτε αν σε βουτήξει η μάνα σου στα νερά της Στύγας. Αυτό προτείνουν οι σοφοί κλεφτά κοιτώντας στο auto cue για το κέρδος, την εκούσια αυτή παράβλεψη, κι εμείς ριμέικ της παραβολής του σκουληκιού, εργασία από το σπίτι και σεξ με τηλεδιάσκεψη. Καν’ τα κουμάντα σου γιατί στα πλάνα τους έχει προτεραιότητα ο σκυφτός και ο φθηνότερος. Το τέλος των πολιτικών φαντασιώσεων δεν απέχει⋅ ο ηχηρότερος δεν είναι ο σπουδαιότερος. Επί της ευκαιρίας, λοιπόν, καλοί – κακοί, ας τους στοιχειώσουμε κι εμείς με τη φωνή μας και να ζήσουμε το αύριο όσο κάποιοι θα ‘ναι για βοσκή ως την πρώτη μέρα του υπολοίπου της ζωής μας. Επί της ευκαιρίας κι εμείς κι αυτοί⋅ ίσως ο άνθρωπος τελικά είναι αυτόχειρας θεός που αναστήθηκε στου φόβου πάνω τη γιορτή για να κάνει τη λευτεριά αφήγηση στο φως.