Τοκογλυφία με το νόμο στα «δάνεια των φτωχών»!

Πεδίο δόξης λαμπρό για αυθαίρετα και υπερβολικά επιτόκια στα λεγόμενα «δάνεια των φτωχών», δηλαδή στα δάνεια μέχρι 25.000 ευρώ που θα δίνονται χωρίς εξασφαλίσεις, άφησε η κυβέρνηση μέσω του νομοσχεδίου για τις μικροχρηματοδοτήσεις, το οποίο ήδη εγκρίθηκε από τη Βουλή, αγνοώντας προτάσεις για την επιβολή ανώτατων ορίων στα επιτόκια και επιτρέποντας στις υπό ίδρυση εταιρείες να διαμορφώνουν κατά το δοκούν τα κόστη δανεισμού, χωρίς έλεγχο από την εποπτεύουσα Τράπεζα της Ελλάδος.

Στη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου στη Βουλή, το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος έθεσε το ζήτημα των επιτοκίων των μικροχρηματοδοτήσεων, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να τεθεί κάποιο ανώτατο όριο, ώστε να προστατευθούν μικρές επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα από ενδεχόμενες υπερβολικές χρεώσεις. Η κυβέρνηση επέλεξε να αγνοήσει αυτές τις προτάσεις, επιτρέποντας στην ουσία στα νέα, ειδικά ιδρύματα μικροχρηματοδοτήσεων που θα συσταθούν με ελάχιστο κεφάλαιο μόλις 400.000 ευρώ να διαμορφώνουν με απόλυτη ελευθερία τα κόστη χρηματοδότησης και μάλιστα σε μια αγορά που μόλις τώρα δημιουργείται και είναι εντελώς άγνωστο αν θα λειτουργήσει με επαρκή ανταγωνισμό μεταξύ των εταιρειών, για να συγκρατηθούν τα επιτόκια.

Το νομοσχέδιο που καταρτίσθηκε από το υπουργείο Οικονομικών δεν δείχνει την παραμικρή πρόθεση του νομοθέτη να λάβει ιδιαίτερη μέριμνα για να αποτρέψει το ενδεχόμενο να μετατραπούν τα μικροδάνεια χωρίς εξασφαλίσεις από ένα χρήσιμο εργαλείο στήριξης των οικονομικά ασθενέστερων και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας σε ένα Ελντοράντο για τους παρόχους των δανείων, που θα έχουν τη δυνατότητα, δεσμεύοντας ελάχιστα κεφάλαια, σε σχέση με την κανονική τραπεζική δραστηριότητα, να απολαμβάνουν αποδόσεις που θα ζήλευαν και οι τράπεζες.

Με το νομοσχέδιο, η Τράπεζα της Ελλάδος αναλαμβάνει μεν εποπτικά καθήκοντα, αλλά αυτά δεν επεκτείνονται σε οποιασδήποτε μορφής έλεγχο των πρακτικών που θα ακολουθήσουν τα ιδρύματα μικροχρηματοδότησης στην τιμολόγηση των δανείων τους. Θεσμικά, με άλλα λόγια, δεν υπάρχει τρόπος να ελεγχθούν υπερβολικές χρεώσεις, εκτός ίσως από τις γενικές διατάξεις περί τοκογλυφίας (απαγόρευση δανεισμού μεταξύ ιδιωτών με επιτόκιο υψηλότερο από το δικαιοπρακτικό), οι οποίες όμως αποτελεί αντικείμενο μακράς νομικής και δικαστικής διαμάχης για το αν εφαρμόζονται στις τράπεζες και μένει να κριθεί από τα δικαστήρια αν και πώς θα εφαρμόζονται στα μικροδάνεια και στις εταιρείες που θα τα παρέχουν.

Ο νομοθέτης φαίνεται να υποθέτει ότι είναι αρκετό για να λειτουργήσει υγιώς αυτή η νέα αγορά πιστώσεων να παρέχεται επαρκής και διαφανής ενημέρωση από τις εταιρείες για το κόστος και τους όρους των δανείων. Από εκεί και πέρα, φαίνεται να υποθέτει ότι το «αόρατο χέρι» της αγοράς θα ρυθμίσει τις χρεώσεις με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην εκτοξεύονται σε αδικαιολόγητα ύψη τα κέρδη των εταιρειών και δεν θα πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης οι κατά τεκμήριο οικονομικά ασθενέστεροι. Όλα αυτά, σε μια αγορά που δεν έχει την καλύτερη εμπειρία από τη λειτουργία του ανταγωνισμού στα δάνεια και τα επιτόκια είναι σταθερά πολύ υψηλότερα από το μέσο όρο της ευρωζώνης.

https://www.sofokleousin.gr/