Νότης Μαριάς για Ταμείο Ανάκαμψης: Στο ίδιο έργο θεατές – Στις τσέπες των Δανειστών θα καταλήξουν και πάλι τα Ελληνικά Κονδύλια
Η κυβερνητική ανικανότητα οδήγησε σε απώλεια επιχορηγήσεων ύψους 4,7 δις ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης
Νέα απώλεια ευρωπαϊκών κονδυλίων μετά τα 5,1 δις ευρώ του προγράμματος SURE
Το Ταμείο Ανάκαμψης στήθηκε στα μέτρα της Μέρκελ με τα κονδύλια για τον Ευρωπαϊκό Νότο τελικά να καταλήγουν στη Γερμανική Οικονομία
Ασφαλιστικό και κόκκινα δάνεια θυσία στο βωμό του Ταμείου Ανάκαμψης
Εναρκτήριο λάκτισμα με επικουρικές συντάξεις και πλειστηριασμούς
Πρώτο τραπέζι πίστα για το ξεκοκάλισμα των ελληνικών κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης οι γερμανικές και αμερικανικές πολυεθνικές
Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας
Την Πέμπτη 11 Μαρτίου 2021 στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες πολλοί ευρωβουλευτές ξεσπάθωσαν κατά των κυβερνήσεων των χωρών τους καθώς αυτές προχωρούν χωρίς διαβούλευση με την κοινωνία, τους δήμους, τις περιφέρειες και τους κοινωνικούς εταίρους στη διαμόρφωση των εθνικών σχεδίων ανάκαμψης και ανθεκτικότητας τα οποία είναι απαραίτητα για την έγκριση των κονδυλίων από τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF) γνωστό ως Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης. Κονδύλια τα οποία ανέρχονται σε 672,5 δις ευρώ εκ των οποίων 360 δις ευρώ δάνεια και 321,5 δις ευρώ επιχορηγήσεις.
Τα κονδύλια αυτά αποτελούν τμήμα του γνωστού πακέτου ΝGEU (New Generation EU) (Επόμενη Γενιά ΕΕ) συνολικού ύψους 750 δις ευρώ το οποίο επίσης εμπεριέχει το Πρόγραμμα «React –EU» ύψους 47,5 δις ευρώ, το Πρόγραμμα «Ορίζων Ευρώπη» ύψους 5 δις ευρώ, το Πρόγραμμα «InvestEU» ύψους 5,6 δις ευρώ, το Πρόγραμμα «Αγροτική Ανάπτυξη» ύψους 7,5 δις ευρώ, το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης ύψους 10 δις ευρώ και το Πρόγραμμα «rescEU» ύψους 1,9 δις ευρώ.
Και όμως πριν ένα χρόνο όταν η κοινωνία για πρώτη φορά βρισκόταν αντιμέτωπη με την πανδημία οι ηγέτες της ΕΕ ήταν ιδιαίτερα επιφυλακτικοί σε σχέση με το μέγεθος των κονδυλίων που ήταν διατεθειμένοι να εγκρίνουν.
Έτσι προηγήθηκε ένα έντονο τετράμηνο μέχρι τα μέσα Ιουλίου 2020 κατά το οποίο οι ευρωπαίοι εταίροι ακόνισαν τα μαχαίρια τους και εν μέσω συγκρούσεων και απειλών προσπάθησαν να φτάσουν σε ένα επώδυνο συμβιβασμό.
Σε πρώτη φάση λοιπόν σε επίπεδο ΕΕ για άλλη μια φορά είχε διαφανεί η γερμανική λογική «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» καθώς όπως έγινε και το 2008 με την τότε παγκόσμια οικονομική κρίση έτσι και στις αρχές της πανδημίας η Γερμανία και οι άλλες χώρες του σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης δεν φαινόταν διατεθειμένες να διαθέσουν σε ενωσιακό επίπεδο τους αναγκαίους πόρους για την αντιμετώπιση της επερχόμενης κρίσης.
Στο πλαίσιο αυτό το Eurogroup στις 16 Μαρτίου 2020 αποφάσισε να διαθέσει μόνο 100 δις ευρώ, εκ των οποίων 28 δις ευρώ από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ, 37 δις ευρώ του Ειδικού Επενδυτικού Ταμείου της Κομισιόν για την αντιμετώπιση του κορονοϊού και 8 δις ευρώ σε δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) για χρηματοδότηση ευρωπαϊκών επιχειρήσεων που θα μπορούσαν να φτάσουν μέχρι και 20 δις ευρώ, συν 10 δις ευρώ επιπλέον για χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων πάλι από την ΕΤΕπ (Η Ναυτεμπορική 17/3/2020). Ταυτόχρονα υπενθύμισε τα 400 δις ευρώ εγγυήσεις που διαθέτει ο ESM δηλαδή το ευρωπαϊκό ΔΝΤ και κάλεσε όσες χώρες της Ευρωζώνης είχαν ανάγκη να προσφύγουν σε δανεισμό από τον ESM, δηλαδή να μπουν σε μνημόνια λιτότητας.
Δεν υπάρχουν σχόλια