Ο πολιτικός αχταρμάς- Στάθης Σταυρόπουλος

Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται ότι ο όρος «κεντροαριστερά» ήταν ένας όρις ξεχασμένος, ώσπου να τον ανασύρει από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας ο Σημίτης, για να αντιπαραθέσει στα περί «σοσιαλισμού» φληναφήματα των καθαρόαιμων παπανδρεϊκών.

Το ίδιο και ο όρος «κέντρο» , ο οποίος είχε περιπέσει σε σχετική ανυποληψία από την εποχή Ζίγδη και τον διεκδικούσε μόνο ο Λεβέντης.

Όσον όμως προχωρούσε η γενικότερη αποϊδεολογικοποίηση, τόσον και πολύ οι όροι αυτοί έμπαιναν σε καθημερινή χρήση, όπως και ο «μεσαίος χώρος».

Με δεδομένο ότι ο «εκσυγχρονισμός» (πάλι του Σημίτη) άρχισε να διαπερνά οριζοντίως όλα τα κυρίαρχα κόμματα, τα συγκοινωνούντα δοχεία άρχισαν να λειτουργούν ακόμα καλύτερα.

«Εκσυγχρονιστές» έβρισκες και βρίσκεις παντού. Στο ΠΑΣΟΚ, τη ΝΣ , τον ΣΥΡΙΖΑ κ.α

Με την άμβλυνση των ιδεολογικών διαφορών και την ομογενοποίηση της πολιτικής αυτών και άλλων κομμάτων η «κεντρολατρεία» φούντωσε. Η «κεντροαριστερά» και το «κέντρο» ή ο «μεσαίος χώρος» έγιναν πολύφερνες νύφες.

«Άνοιγμα στην Κεντροαριστερά» έκανε ο Τσίπρας, έκανε ο Μητσοτάκης, κάνει ο Ανδρουλάκης , «ανοίγματα» προς κάθε κατεύθυνση έκαναν και κάνουν όλοι, δίνοντας έτσι ευκαιρία στον τυχοδιοκτισμό και τον αριβισμό να θεωρούνται «επιτυχία» στη συμπεριφορά των πολιτικών κομμάτων και επιβράβευση στη συμπεριφορά των πολιτικών ποντικών που αλλάζουν βάρκες λες και τα κόμματα είναι άδεια πουκάμισα και σημαίες ευκαιρίας.

Όμως τα κυρίαρχα κόμματα είναι όντως άδεια πουκάμισα και σημαίες ευκαιρίας με μία ,την ίδια και αυτή πολιτική ,υπαγορευμένη από ανώτερες επικυρίαρχες δυνάμεις. Μνημονιακές.

Έτσι σε ένα κόμμα, λόγου χάριν στη ΝΔ (ακριβώς επειδή κυβερνά) συνωθούνται ακροδεξιοί «εκσυγχρονιστές» πρώην Πασόκοι, κεντρώοι και παραδοσιακοί δεξιοί, όπως τα σαλιγκάρια στον ίδιο τέντζερη.

Είναι αμέτρητοι οι βουλευτές που έχουν αλλάξει κόμματα σαν να αλλάζουν καφενέ, και παρά πολλοί οι υπουργοί που επί μακρόν έβριζαν ο ένας τον άλλον από τους άμβωνες διαφορετικών κομμάτων.

Η κυβέρνηση έχει αριστεύσει σε αυτό το αμοραλιστικό άθλημα: Σκέρτσος, Γεωργιάδης, Πιερρακάκης,  Βορίδης, Φλωρίδης, Πλεύρης, Λοβέρδος, Γεραπετρίτης- για να περιοριστώ σε λίγους από τους πολλούς που υπογραμμίζουν πόσον επωφελής μπορεί να είανι η έλλειψη ηθικής στην πολιτική.

Αυτή ακριβώς η έλλειψη ηθικής , πιο απλά αυτή η ανηθικότητα στην πολιτική, είναι από τους βασικούς λόγους της φθοράς του πολιτεύματος και της αποστροφής του λαού στην πολιτική…

Ακολουθήστε το newplanet09.gr στο Google News και στο instagram για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.