Διαστημικό- πυραυλικό «spaceport» της Τουρκίας στη Σομαλία

Η Τουρκία σχεδιάζει — μέσω της κρατικής υπηρεσίας της, Türkiye Space Agency (TUA) — να κατασκευάσει ένα διαστημικό- πυραυλικό «spaceport» στη Σομαλία, το οποίο θα εξυπηρετεί τόσο εκτοξεύσεις ρουκέτων / πυραύλων όσο και εκτοξεύσεις προς το διάστημα.

Το εν λόγω πεδίο προβλέπεται να καταλάβει μια έκταση της τάξης των 900 τετραγωνικών χιλιομέτρων κατά μήκος της ακτής στον Ινδικό Ωκεανό.

Η γεωγραφική θέση (κοντά στον ισημερινό) προσφέρει τεχνικά πλεονεκτήματα για εκτοξεύσεις (λιγότερα καύσιμα, μεγαλύτερο ωφέλιμο φορτίο) — κάτι που εξηγεί γιατί προτιμάται αυτό το σημείο για διαστημικές αποστολές αλλά και για πυραυλικές δοκιμές.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ, το σχέδιο της Τουρκίας δεν περιορίζεται σε απλές ρουκέτες. Ο χώρος αυτός στοχεύει να εξυπηρετήσει “δοκιμές βαλλιστικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς”  δηλαδή πυραύλων που η εμβέλειά τους υπερβαίνει τα όρια των σημερινών δοκιμαστηρίων εντός Τουρκίας.

Ένα από τα όπλα που πιθανώς θα δοκιμαστούν εκεί είναι ο βαλλιστικός πύραυλος Tayfun που ήδη αναπτύσσεται και που, ειδικά στη νέα του έκδοση “Block 4”, θεωρείται ότι μπορεί να έχει μέσο έως μεγάλο βεληνεκές.

Δεν επαληθεύονται ακόμα  οι πληροφορίες ότι σκοπεύει να χρησιμοποιήσει αυτά τα νέα δοκιμαστήρια για πυραύλους με πυρηνική  κεφαλή.

    Οι πηγές που μιλούν για το “spaceport” και τις δοκιμές πυραύλων αναφέρονται γενικά σε “βαλλιστικούς / πυραυλικούς / διαστημικούς” και δεν κάνουν διάκριση σε “συμβατικούς” vs “πυρηνικούς / πυρηνικής δυνατότητας”.

Αν και η εμβέλεια των νέων πυραύλων (όπως ο Tayfun Block 4) αναμένεται να μεγαλώσει — πράγμα που θα απαιτούσε μεγαλύτερη ζώνη δοκιμών — το γεγονός ότι μπορεί θεωρητικά να μεταφέρει «φορτίο» δεν σημαίνει αυτόματα ότι είναι πυρηνικά όπλα, ούτε ότι υπάρχει τέτοιο φορτίο.

Η επιλογή της Σομαλίας ως τοποθεσίας για δοκιμές βαλλιστικών/μεγάλου βεληνεκούς πυραύλων δείχνει ότι η Τουρκία επιδιώκει να ξεπεράσει περιορισμούς που έχει εντός τουρκικού εδάφους (π.χ. έλλειψη κατάλληλων “ανοιχτών / θαλάσσιων” βολών για μεγάλες αποστάσεις). Αυτό — σε θεωρητικό επίπεδο — ανοίγει την πόρτα για πολύ μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνατότητες.

Η διμερής συνεργασία με τη Σομαλία, η σχετική υποδομή (μεγάλη έκταση, ανοικτή θάλασσα) και η εμπλοκή της κρατικής “space/defence” βιομηχανίας δείχνουν ότι η Τουρκία δεν σχεδιάζει μόνο “πυραύλους μικρού βεληνεκούς”, αλλά συστήματα με πραγματικό εν δυνάμει μακροπρόθεσμο στρατηγικό χαρακτήρα.

Από στρατηγικής/γεωπολιτικής πλευράς, αν σε μελλοντική φάση αποφασιστεί — ή ανακύψει — ανάπτυξη πυρηνικής ικανότητας, τέτοια δοκιμαστήρια θα προσέφεραν πρακτικά πλεονεκτήματα, ήτοι δυνατότητα δοκιμών χωρίς πίεση για διεθνή ραντάρ, δυνατότητα εκτόξευσης πάνω από ωκεανό (ελαχιστοποίηση ρίσκου για θύματα ή γεωπολιτικά “ατυχήματα”), σχετική αποστασιοποίηση από ευρωπαϊκά / μεσογειακά πεδία.

Επομένως, υπάρχει επαρκής τεκμηρίωση ότι η Τουρκία σχεδιάζει και προχωρά στην κατασκευή βάσης στη Σομαλία για δοκιμές πυραύλων / εκτοξεύσεις, με έμφαση σε “μεγάλου / μεσαίου βεληνεκούς” συστήματα.

Όμως,  δεν υπάρχει δημοσίως κάτι που να αποδεικνύει ότι θα χρησιμοποιηθεί πυρηνικόοπλοστάσιο, ούτε ότι υπάρχουν δηλωμένες προθέσεις ανάπτυξης πυρηνικών κεφαλών για αυτούς τους πυραύλους (τουλάχιστον με τα στοιχεία που είναι έως τώρα δημόσια).

Το σενάριο “δοκιμές + μελλοντικά πυρηνικά” είναι θεωρητικά εφικτό, αλλά καμία σοβαρή πηγή δεν το επιβεβαιώνει επισήμως, άρα πρόκειται προς το παρόν για υπόθεση / ανησυχητικό ενδεχόμενο και όχι για δεδομένο.

Περαιτέρω, υπάρχει κάποια είδηση ότι Τουρκία έχει δείξει ενδιαφέρον να συνεργαστεί με το Νίγηρα (και σε μικρότερο βαθμό με τη Νιγηρία) για θέματα εξορύξεων / ορυκτών που θα μπορούσαν να σχετίζονται με πυρηνική ενέργεια. Αλλά τα στοιχεία δεν δείχνουν — τουλάχιστον δημόσια — ότι έχει υπάρξει οριστική συμφωνία για προμήθεια πυρηνικού «καυσίμου»  ουρανίου που θα μετατρέπεται και φορτώνεται σε πυρηνικούς αντιδραστήρες.

   Σύμφωνα λοιπόν με δημοσιεύματα, το 2024 η Τουρκία και ο Νίγηρας υπέγραψαν μια προκαταρκτική συμφωνία για συνεργασία στον τομέα της εξόρυξης, με το βλέμμα — όπως σημειώνεται — στο ουράνιο για την «πυρηνική της βιομηχανία».

Η συμφωνία προβλέπει ότι τουρκικές εταιρείες θα ενισχύσουν έρευνες και εκμετάλλευση κοιτασμάτων στον Νίγηρα.

Ο Νίγηρας θεωρείται χώρα με σημαντικά κοιτάσματα ουρανίου  για παραγωγή καυσίμου πυρηνικών σταθμών.

Παράλληλα, η Τουρκία αναπτύσσει ή σχεδιάζει να αναπτύξει πυρηνική ενέργεια, με σταθμούς και συνεργασίες με άλλες χώρες, γεγονός που δημιουργεί ζήτηση για ουράνιο.

Τον Ιούλιο 2024, τουρκικές αρχές φέρεται να αρνήθηκαν ότι σκοπεύουν να αγοράσουν ουράνιο από τον Νίγηρα για χρήση στον σταθμό Akkuyu Nuclear Power Plant.

Επίσης, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η συμφωνία με τον Νίγηρα αφορά κυρίως «ενέργεια, πετρέλαιο / φυσικό αέριο και ορυχεία» — δηλαδή δεν υπάρχει επίσημη αναφορά σε προμήθεια χρήσιμου πυρηνικού καυσίμου ή εμπλοκή στη φάση εμπλουτισμού/μετατροπής του ουρανίου.

Η υπάρχουσα διεθνής συνεργασία της Τουρκίας στον πυρηνικό τομέα (όπως με τις ΗΠΑ, ή συμφωνίες με άλλες χώρες για αντιδραστήρες) δείχνει ότι το επίκεντρο είναι οι «πολιτικές χρήσεις» της πυρηνικής ενέργειας, όχι — τουλάχιστον δημόσια — παραγωγή πυρηνικών όπλων.

Είναι πιθανό ότι ο στόχος της Τουρκίας με τη συνεργασία στον Νίγηρα είναι να εξασφαλίσει πρόσβαση σε ουράνιο, ώστε σε μελλοντικό στάδιο να καλύψει ανάγκες για πυρηνικούς σταθμούς.

Ταυτόχρονα, ακόμη κι αν επιτευχθεί συμφωνία ουρανίου, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι θα υπάρχει δυνατότητα μετατροπής/εμπλουτισμού εντός Τουρκίας. Χρειάζονται ειδικές υποδομές, τεχνογνωσία και διεθνείς συμφωνίες.

Η δημόσια άρνηση του 2024 για προμήθεια ουρανίου από Νίγηρα για τον “Akkuyu” δείχνει ότι είτε η Τουρκία δεν θέλει να προκαλέσει αντιδράσεις, είτε απλώς δεν έχει προχωρήσει ένα τέτοιο βήμα με τρόπο που να πείθει.

Συμπερασματικά, η Τουρκία έχει κάνει κινήσεις και συμφωνίες συνεργασίας με τον Νίγηρα — που έχει κοιτάσματα ουρανίου — με σκοπό προφανώς να διερευνήσει ορυκτούς πόρους.

Όμως δεν υπάρχει δημόσια, αξιόπιστη επιβεβαίωση ότι έχει υπογραφεί συμφωνία προμήθειας πυρηνικού “καυσίμου” (σε μορφή εμπλουτισμένου ουρανίου ή έτοιμου καυσίμου).

Άρα: είναι υπόθεση εργασίας — πιθανό αλλά όχι τεκμηριωμένο — ότι η Τουρκία θα μπορούσε να στοχεύει σε καύσιμο για τους πυρηνικούς της σχεδιασμούς από τον Νίγηρα  ή Νιγηρία.

Άραγε οι ΗΠΑ και το Ισραήλ τι άποψη εχουν ή θα εχουν γι αυτό ;

Η Τουρκία αρχίζει να ” παραμπαίνει” στο στόχαστρο.

Ακολουθήστε το newplanet09.gr στο Google News και στο instagram για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.