Περί «σκοτεινών» ρωσικών επιρροών στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού- Μαρία Νεγρεπόντη- Δελιβάνη

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη   

   Εφόσον ξεκίνησαν να επινοήσουν την ύπαρξη  «μαύρης τρύπας» στο νεοσύστατο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, δεν θα κατέληγαν με άδεια χέρια. Δεδομένου, ότι η δημιουργία αυτού του κόμματος   απειλεί σοβαρά, με την παρουσία και την ανοδική του πορεία, το μέλλον των παλαιότερων και όσων αποκομίζουν οφέλη από αυτά.

 Μετά, λοιπόν,  από πολυάριθμες αποτυχημένες προσπάθειες,  αυτοί που βρίσκονται πίσω από αυτές, νόμιζαν   ότι  ανακάλυψαν επιτέλους  τον τρόπο τού πως  θα καταφέρουν ισχυρό πλήγμα εναντίον του νέου αυτού κόμματος.

Σοφίστηκαν, λοιπόν,  κατηγορία, με βάση την οποίαν, το υπό ίδρυση  κόμμα είναι φιλορωσικό, και όχι μόνο, αλλά και επιπλέον ότι η σύστασή του αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση ρωσικών συμφερόντων.

Να υπενθυμίσω, ότι η εν λόγω κατηγορία δεν αποτελεί πρωτοτυπία για την Ελλάδα. Έχουν προηγηθεί ανάλογες κατηγορίες  στη Ρουμανία, που εμπόδισαν υποψήφιο Πρωθυπουργό να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, διότι υπήρχαν υπόνοιες ότι είχε επαφές και ότι έχαιρε προστασίας  από τη Ρωσία. Αλλά, και στη Γαλλία, η Μαρίν Λε Πεν, που αποτελεί, με βάση  όσα δείχνουν,  την προτίμηση της πλειοψηφίας των Γάλλων, εμποδίζεται με δικαστική απόφαση να είναι υποψήφια στις προσεχείς εκλογές, με την κατηγορία ότι  έλαβε δάνειο από τη Ρωσία.

Η Ρωσία, λοιπόν,   εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως μαύρο πρόβατο, για μικρό, ωστόσο, αριθμό Ευρωπαίων. Όσων  δεν κατάφεραν  να παρακολουθήσουν και κυρίως να αντιληφθούν τη σημασία   των  σεισμικών ανατροπών, που έφερε ο Τραμπ  στο διεθνές προσκήνιο, αλλά και στις σχέσεις και προτιμήσεις του, σχετικά με  τους ηγέτες της υφηλίου.

Οι εντελώς πρόσφατες κατηγορίες, εναντίον τού, υπό σύσταση πολιτικού κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, αποδεικνύουν ότι και Έλληνες, πολιτικοί ή  ασχολούμενοι  γενικώς με την πολιτική, βρίσκονται ακόμη στην πρό Τραμπ εποχή. Στην οποίαν, η Ρωσία έφταιγε για όλα τα στραβά της υφηλίου, και η επίδειξη μίσους εναντίον της αποτελούσε διαβατήριο για την εξασφάλιση προνομίων ή θέσεων, από τους εκάστοτε κρατούντες. Να υπενθυμίσω, ότι κάπως έτσι λειτούργησαν, για μεγάλο διάστημα, και οι κατηγορίες περί κομμουνισμού, ακόμη και πολύ μετά  τη νομιμοποίησή του.

Από τις αρχές της δεύτερης ανόδου του, στην εξουσία, ο Τραμπ, χωρίς να πάψει να ανταγωνίζεται τον ηγέτη της Κίνας, έδειξε ωστόσο ξεκάθαρα, ότι θαυμάζει τον Πούτιν ως μεγάλο ηγέτη, ότι δεν αντιπαθεί γενικά τους δικτάτορες, και ότι θα ήθελε να συγκυβερνήσει, με κάποιους τρόπους, την υφήλιο,  μαζί τους.  Άφησε, εξάλλου, να φανεί, με πολλούς και συχνά υποτιμητικούς τρόπους, ότι δεν τρέφει ιδιαίτερη εκτίμηση στον ηγέτη της Ουκρανίας Ζελένσκι, αλλά και ότι αναγνωρίζει  δικαιολογητικά του παρελθόντος στον Πούτιν, για την εισβολή του στην Ουκρανία. Εξάλλου, και οι λύσεις, που κατά καιρούς προτείνονται από τον Τραμπ, για το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία  είναι, γενικά, ευνοϊκές για τη Ρωσία.

Αναφέρω τα παραπάνω, για να τονίσω ότι η επίδειξη υποτέλειας, εκ μέρους μας, προς τις ΗΠΑ, κατηγορώντας τη Ρωσία, δεν έχουν πια αποδέκτη. Και συνεπώς, η πρόσφατη προσπάθεια να κατηγορηθεί η Μαρία Καρυστιανού, ως φίλη και κατευθυνόμενη από τη Ρωσία, αποτελεί θλιβερή απόδειξη ότι κάποιοι, μεταξύ μας, παρότι επιδιώκουν να διαμορφώνουν καταστάσεις, είναι παρωχημένοι. Και συνεπώς οι κατηγορίες τους για δήθεν ρωσικό δάκτυλο στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού,  πέφτουν στο κενό.

Να υπενθυμίσω, στο σημείο αυτό, το πόσο πολύ μας έβλαψαν, εμάς στην Ελλάδα,  οι ακραίες και θλιβερά επιπόλαιες ενέργειές μας, αναίτιου μίσους, εναντίον της Ρωσίας. Εκτός του ότι ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού μας τρέφει συμπάθεια γι αυτήν, έχουμε φτάσει και στο άκρως επικίνδυνο σημείο να είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση μαζί της. Παρότι, βέβαια, επιβιώσαμε ολόκληρη την πολεμική περίοδο, με την ενέργεια που, υπογείως, δεχόμασταν, από τη Ρωσία.

Αντιθέτως, στον κ. Ζελένσκι, στον οποίο προσφέραμε, εκτός της, χωρίς όρια συμπάθειας και φιλίας μας, και πολλά δισεκατομμύρια Ε. αλλά και, υπογείως, πολεμικό υλικό, που αφαιρέθηκε από τα νησιά μας, τα οποία έμειναν ανοχύρωτα, όλα υτά  μας τα   ανταπέδωσε πως; Ο κ. Ζελένσκι, αντ απαντώντας στην υπερβολική μας συμπαράσταση, μας έστειλε drone, το οποίο σύμφωνα με τα τελευταία ευρήματα, επιβεβαιώνει τη στενή του συνεργασία με την Τουρκία. Και, ακόμη, ο κ. Ζελένσκι, έφθασε πρόσφατα στο σημείο, να ενθαρρύνει προφανώς τον  ΥΠΕΞ του, να απορρίψει πρόταση του  κ. Γεραπετρίτη, για συνάντηση, προφασιζόμενος ότι είναι πολύ απασχολημένος. Αυτά τα ολίγα για τις ακραίες, όσο και επικίνδυνες  δικές μας  προτιμήσεις.

Με την ευκαιρία, δράττομαι της ευκαιρίας,  να καυτηριάσω για πολλοστή φορά, την αρρωστημένη, όσο και καταστρεπτική μας υποτέλεια, που μας καταδιώκει από το 1821, ανελλιπώς. Το γιατί, δηλαδή, σε κάθε δύσκολη στιγμή, λιγότερο ή περισσότερο σοβαρή, παραβλέπουμε τα εκάστοτε δικά μας εθνικά, οικονομικά ή άλλα συμφέροντα, και σπεύδουμε να συγκολληθούμε με μια συμμαχική δύναμη, ακολουθώντας, ανελλιπώς, τις δικές της επιδιώξεις, και αφήνοντας μονίμως τις δικές μας στο περιθώριο. Να αναφέρω ως  πρόσφατο παράδειγμα του λόγου μου το αληθές, την απόλυτη σιωπή μας εναντίον της βίαιης τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, ενόσω ρίχναμε τόνους δακρύων, για την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Αλλά, να αναφέρω,  ακόμη, και τις ανεγκέφαλες αντιδράσεις αρκετών συμπατριωτών μας, στο απλό άκουσμα του ονόματος του εθνικού μας νομίσματος. Μια επιπλέον, απαράδεκτης μορφής, υποτέλεια, που εκκινεί φυσικά από παντελή άγνοια του αντικειμένου, περί του οποίου ορισμένοι ομιλούν, ανεξαρτήτως ότι το θέμα δεν είναι του παρόντος.

Ίσως, τώρα, με τις εντελώς νέες συνθήκες που επικρατούν στο διεθνή στίβο, με τον Τραμπ που έχει, ουσιαστικά, απενεργοποιήσει το Διεθνές Δίκαιο, αλλά και που έχει καταστήσει πλέον ή σαφές ότι δεν ενδιαφέρεται για την Ευρώπη, και συνεπώς, ούτε για τα όποια  δείγματα αφοσίωσης εκ μέρους της, να μπορέσουμε να σταθεροποιηθούμε στα πόδια μας. Που σημαίνει, ότι για μια μικρή χώρα, όπως εμείς, δεν νοείται να προσπαθούμε να είμαστε υποτελείς μέσω συμμαχίας ή μίσους, ει δυνατόν, απέναντι κανενός. Αλλά, αντιθέτως, να έχουμε προσεκτικά ιεραρχήσει τα εθνικά μας συμφέροντα, αλλά και τους κινδύνους, με τη βοήθεια  μακροχρόνιων προγραμμάτων, που να προβλέπουν πολιτικές βραχυχρόνιες και μεσοπρόθεσμες.  Εξυπακούεται, ότι αφού αναθεωρήσουμε, όσο γίνεται γρηγορότερα, τα απίστευτα θέματα, που μας έδεσαν χειροπόδαρα, αλλά δολίως (βλ. Επστάιν) με τα φονικά Μνημόνια, να επιδοθούμε πολύ σοβαρά, σε ακαταμάχητη στρατικοποίηση της χώρας.

Αυτά τα ολίγα, για την (προς το παρόν)  τελευταία επίθεση εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού. Που δεν κρύβω ότι θα έβλεπα θετικά την επιτυχία του εγχειρήματός της, εφόσον  υλοποιήσει όλα όσα υποστηρίζει. Πρόκειται για όσα, οδυνηρά, απουσιάζουν από την Ελλάδα, και των οποίων η έλλειψη την οδήγησε στο έσχατο σημείο της ύπαρξής της.

Επειδή δεν είμαι πολιτικός,  θα αποφύγω να δηλώσω ότι η υλοποίηση όλων των «πρέπει» για τη χώρα, θα είναι εύκολη ή ακόμη και σίγουρη. Γνωρίζω τις δυσκολίες και εύχομαι να ξεπεραστούν. Συνεπώς, υπάρχει ελπίδα και όχι βεβαιότητα. Η επιτυχία, ωστόσο, θα πρέπει να αποτελέσει γενικότερο στόχο, γιατί αφορά όλους μας. Το ίδιο και η τυχόν αποτυχία, θα βαρύνει το σύνολο της χώρας μας και όλους εμάς.

Militaire News

Ακολουθήστε το newplanet09.gr στο Google News και στο instagram για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.