Ούτε τα ρούχα του δεν άλλαξε ο Μανωλιός…
ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Πρώτη φορά ίσως, τουλάχιστον στη σύγχρονη Ιστορία, πολλοί αναλυτές υποχρεώνονται να πετάνε στα σκ
Η ρευστότητα που έχει προκαλέσει ο Τραμπ είναι άνευ προηγουμένου – και, στον βαθμό που επηρεάζει την πραγματικότητα (και την επηρεάζει πολύ) η πραγματικότητα εμφανίζεται παράλογη.
«Πουλάει τρέλα» και η τρέλα δύσκολα αναλύεται.
Αντιθέτως στην Ελλάδα νιώθουμε ώσαν η χώρα είναι παγιδευμένη σε μία αέναη «Ημέρα της Μαρμότας», όπου όλα επαναλαμβάνονται διαρκώς, ίδια και απαράλλαχτα, χωρίς η επανάληψη να είναι ένα είδος «μητέρας της μαθήσεως», αλλά απλώς μία πνιγηρή ρουτίνα μέσα στον ανεξέλικτο εθνικό μας βάλτο.
Το πολύ κάποια πράγματα να μεταμορφίζονται, το πολύ κάποια πράγματα να παρενδύονται, αλλά στην ουσία τους και την δομή τους παραμένουν τα ίδια — ομοούσια, ομοιούσια και ομοτρόπα.
Τι από όλα όσα μας συμβαίνουν δεν έχει συμβεί κατ’ επανάληψη στο παρελθόν; Τι δεν έχουμε ξαναζήσει; Λογικό. Διότι οι ίδιες λογικές και οι ίδιες πρακτικές επιφέρουν το ίδιο αποτέλεσμα: την «Ημέρα της Μαρμότας» χωρίς τέλος.
Κορυφαίος σε αυτό το φαινόμενο είναι ο Αλέξης Τσίπρας.
Πριν από πολλές δεκαετίες, ο αείμνηστος Λεωνίδας Κύρκος, σε μία προεκλογική του ομιλία απευθυνόταν στον «Γιώργο απ’ το Άργος», στην «Ελένη από το Διδυμότειχο», στον «Θανάση απ’ τα Φάρσαλα» κ.τ.λ.
Το 2015 το επανέλαβε ο Τσίπρας, απευθυνόμενος στον «Γιάννη απ’ την Αγχίαλο», στην «Μαρία απ’ την Κρήτη», στην «Ιωάννα από τα Γιάννενα» κ.τ.λ.
Σήμερα, εν έτει 2026, παρουσιάζοντας το κόμμα του ο Τσίπρας, απευθύνθηκε ξανά στον «Βαγγέλη από τη Λάρισα», την «Πελαγία από τη Σύρο», τον «Αγαθοκλή από την Κέρκυρα» κ.τ.λ.
Δεν ξέρω αν με πιάνει μελαγχολία ή φρίκη…
Ακολουθήστε το newplanet09.gr στο Google News και στο instagram για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια