Η ακατανόητη για τον Πιερρακάκη έκτη δέσμευση του Τσίπρα περί Ρήτρας Εθνικής Κυριαρχίας

Του Δημήτρη Παντελάτου (*)

Την μεθεπόμενη ημέρα της συγκέντρωσης της ΕΛ.Α.Σ. στο Θησείο ο Πιερρακάκης βρέθηκε στον ΣΚΑΪ απέναντι από το δίδυμο Οικονόμου / Παυλόπουλου και σε ερώτηση του πρώτου περί ενδεχόμενου προβληματισμού της κυβέρνησης Μητσοτάκη, από την  επικείμενη παρουσίαση του οικονομικού «πακέτου» της ΕΛ.Α.Σ. στη ΔΕΘ, εκείνος μεταξύ άλλων απάντησε: «άκουσα ρητορική, λογική και πολιτική του προχθές και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι κάτι που δεν ανήκει στο 2026. Θα σας πω ένα παράδειγμα, έτσι σχηματικά, επειδή τυγχάνει με την τεχνολογία να ασχολούμαι λίγο παραπάνω. Άκουσα, το έχω σημειώσει κιόλας, τις δεσμεύσεις, η έκτη δέσμευση που είπε ήταν ψηφιακή δημοκρατία και κυριαρχία με εθνικές τεχνολογικές υποδομές και ρήτρες κυριαρχίας», « Ακριβώς» είπε ο Οικονόμου  «Υπέροχο ακούγεται» συνέχισε ο Πιερρακάκης «Μια χαρά» είπε ο Οικονόμου «Εγώ δεν έχω καταλάβει τί είναι» συνέχισε ο Υπουργός « και ρώτησα και την ομάδα μου στο Υπουργείο που είχαν ασχοληθεί λίγο με τα ψηφιακά, τί είναι αυτό; Τί καταλαβαίνετε εσείς; Καμιά δεκαριά άτομα ρώτησα. Δεν κατάλαβε κανένας! Όποτε έχω μεγάλο ενδιαφέρον………» « Ακούγεται  πομπώδες» είπε ο Οικονόμου….

Μια τέτοια δέσμευση που αφορά κυρίως στην εθνική κυριαρχία επί  της ιδιοκτησίας των ψηφιακών δεδομένων, βάσει των οποίων λειτουργεί το κράτος και η Εθνική Άμυνα, προφανώς είναι «πομπώδης» για τον δημοσιογράφο Οικονόμου, δεν μπορεί όμως να είναι ακατανόητη στον πολιτικό Πιερρακάκη που διετέλεσε Υπουργός ψηφιακής διακυβέρνησης από το 2019 μέχρι το 2023.

Αντιδρώντας στις δηλώσεις του Υπουργού Οικονομίας, πλέον, η ΕΛ.Α.Σ. παρουσίασε ένα χλιαρό κείμενο/καταγγελία την επομένη, που περιορίστηκε στις πλέον τετριμμένες, για τα Ελληνικά δεδομένα επισημάνσεις, δηλαδή στην κουμπαριά του με τον επιχειρηματία Λαβράνο που έχει συνδεθεί με το επιχειρησιακό σκέλος των παράνομων τηλεφωνικών παρακολουθήσεων του PREDATOR και τον Γρηγόρη Δημητριάδη ανιψιό του Πρωθυπουργού. Επίσης η ΕΛ.Α.Σ. αναφέρθηκε στην χρηματοδότηση του Κέντρου Τεχνολογικής Υποστήριξης Ανάπτυξης και Καινοτομίας (ΚΕΤΥΑΚ) της ΕΥΠ, το οποίο έχει συνδεθεί από μάρτυρες και ρεπορτάζ με τη χρήση του παράνομου λογισμικού Predator το οποίο (ΚΕΤΥΑΚ) χρηματοδοτήθηκε το 2021 από τον ψηφιακό πυλώνα του Ταμείου Ανάκαμψης του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης  με 40 εκατομμύρια ευρώ, την περίοδο που υπουργός ήταν ο Πιερρακάκης. Το ΚΕΤΥΑΚ  κατηγορείται ότι λειτουργούσε σαν  “παρα-ΕΥΠ” που “έτρεχε” το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό.

Η ΕΛ.Α.Σ κατέληξε: «Ο ψηφιακός μετασχηματισμός του Κυριάκου Πιερρακάκη, σημαίνει τεχνολογική και οικονομική εξάρτηση της χώρας, διασπάθιση δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων, απειλές για τα προσωπικά δεδομένα, τη δημοκρατία, και την εθνική ασφάλεια».

Η αντίδραση της ΕΛ.Α.Σ., όμως, αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό, αναλογιζόμενοι την επίδραση Καμμένου στις προηγούμενες επιλογές του ηγέτη της, Τσίπρα, όταν ο τελευταίος βρισκόταν στο τιμόνι της Χώρας. Οι επιλογές εκείνες, δεν αφήνουν εχέγγυα για την ευτυχή κατάληξη της νέας δέσμευσής του σε ότι αφορά στην προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας. Παράδειγμα ήταν η, με την βοήθεια της στρατιωτικής ηγεσίας, προσέγγιση με το Ισραήλ με σκοπό τις μισθώσεις από τους Ισραηλινούς των μη επανδρωμένων  στη Σκύρο και των εκπαιδευτικών αεροσκαφών στην Καλαμάτα, η αναβάθμιση της Αμερικανικής χρήσης στρατιωτικών αεροδρομίων επιπλέον της Σούδας, η ενεργοποίηση της Αλεξανδρούπολης και της Καβάλας στο πλαίσιο της «Αμερικανοβαρούς» Ελληνοαμερικανικής συμφωνίας και η έναυση των διαπραγματεύσεων για τα F-35. Αν και η κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι μόνο υιοθέτησε με θέρμη όλα τα παραπάνω, αλλά τα επέκτεινε έτι περαιτέρω, από καθαρά ιδεολογική αντίληψη που φτάνει μέχρι και το επίπεδο της εθελοδουλίας, είναι αμφίβολο αν και ο Τσίπρας είχε κατανοήσει το βάθος της σχετικής δέσμευσης /δήλωσης το βράδυ της 26 Μάη στο Θησείο. Για τον λόγο αυτό θα επιχειρήσουμε να την «κάνουμε τάλιρα» χρησιμοποιώντας παραδείγματα με σκοπό να αποκαλυφθεί η σοβαρότητά της.

Παράδειγμα 1ο  Η Νορβηγία και τα F-35

Η Νορβηγία ήταν μια από τις πρώτες χώρες που ενεπλάκησαν με το πρόγραμμα του F-35 το οποίο, όπως πολλές φορές έχω αναφέρει, από την σχεδίασή του αποτελεί κυρίως ένα υπερτιμημένο επιχειρηματικό και πολιτικό εργαλείο και λιγότερο ένα επιχειρησιακό οπλικό σύστημα. Έτσι στον αντίποδα της απόκτησης 52 τέτοιων αεροσκαφών από την Νορβηγική Πολεμική Αεροπορία και στο πλαίσια απόκτησης ενός εθνικού αντισταθμιστικού ωφελήματος, υπήρξε η δέσμευση της κατασκευάστριας εταιρείας Lockheed Martin για την ενσωμάτωση, με την μορφή του μοναδικού προμηθευτή, ενός μεγάλης εμβέλειας βλήματος αέρος – εδάφους αποκλειστικά Νορβηγικής κατασκευής του Joint Strike Missiles (JSM). Το JSM εντάχθηκε στο Νορβηγικό  οπλοστάσιο στις 28 Απριλίου 2025 και για την κατασκευή του συνεργάστηκαν 100 Νορβηγικές εταιρίες και ινστιτούτα έρευνας, με επικεφαλής την Kongsberg Defence & Aerospace (KDA).

Παρά την πρόδηλη πολυετή αρχική συνεργασία μεταξύ των κατασκευαστών και υποκατασκευαστών του υπόψη αεροσκάφους, το 2018 το Υπουργείο Άμυνας της Νορβηγίας ανακάλυψε ότι τα F-35A Lightning II Block 3 stealth που είχε προμηθευτεί έστελναν ευαίσθητα δεδομένα στον αμερικανικό κατασκευαστή του, τη Lockheed Martin και, σύμφωνα με την κοινή πρακτική μεταφοράς τέτοιων δεδομένων μέσω Αμερικανικών δορυφόρων και άλλων αισθητήρων, ενδεχομένως και στα γραφεία της CIA στο Langley. Αποτέλεσμα αυτής της διαρροής ήταν να δημιουργηθεί πολιτικό σκάνδαλο που κατέληξε σε σχετικό διάβημα προς την Αμερικάνικη κυβέρνηση. Το θέμα παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθότι η Νορβηγία ως βασική υποκατασκευαστής και πρώτος χρήστης του F-35 εκτός ΗΠΑ, είχε προμηθευτεί ένα πακέτο λογισμικού κρίσιμης σημασίας που αφορούσε την παροχή και διαχείριση αρχείων δεδομένων για την εκτέλεση των επιχειρησιακών αποστολών του υπόψη αεροσκάφους σε Εθνικό επίπεδο κατά προτεραιότητα. Ήταν μια κρίσιμη βάση δεδομένων και ένα  πακέτο λογισμικού που υποτίθεται ότι θα πρόσφερε αυτό που υπόσχονταν τα διαφημιστικά βίντεο: μια «επαναστατική επίγνωση της κατάστασης». Μόνο που την επίγνωση αυτή δεν την είχαν μόνο οι Νορβηγοί που την πλήρωσαν, αλλά και άλλοι στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, που έπαιρναν λεπτομερή τηλεμετρία για όλα όσα έκαναν οι Νορβηγοί πιλότοι, παρακολουθώντας και αξιολογώντας τις συνήθειές τους.

Στην καρδιά του προβλήματος βρισκόταν η τεχνητή νοημοσύνη του F-35 που ονομάζεται ALIS και είναι υπεύθυνη για την καταγραφή δεδομένων απόδοσης, καθώς και για την παρακολούθηση και τη βελτιστοποίηση του εξοπλισμού του αεροσκάφους. Για την επίλυση αυτού του προβλήματος η Νορβηγία ανέπτυξε εγχώρια «φίλτρο» για να εμποδίσει τα F-35  να μεταδίδουν δεδομένα στους πρώην κυρίους τους στις ΗΠΑ.

Παράδειγμα 2ο : Το Ισραηλινό F-35 Adir.

Για να αποφύγει μια παρόμοια κατάσταση και παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ αποτελεί το προκεχωρημένο φυλάκιο των Αμερικανών στην Δυτική Ασία, κάτι που προϋποθέτει να διαλειτουργεί με το Αμερικανικό οπλοστάσιο, του οποίου αποτελεί, τον βασικό και συχνό καταναλωτή, το κράτος αυτό ζήτησε και πήρε άδεια από τις ΗΠΑ για να τροποποιήσει τα εσωτερικά αεροηλεκτρονικά συστήματα, το λογισμικό και τις σουίτες ηλεκτρονικού πολέμου του F-35. Το τροποποιημένο F-35 “Adir” («πανίσχυρος» στα εβραϊκά) επιτρέπει στην IDF να ενσωματώνει εγχώρια κατασκευασμένα όπλα και να διατηρεί πλήρη επιχειρησιακή ανεξαρτησία κατά την σχεδίαση των επιχειρήσεων. Επισημαίνεται ότι το κράτος αυτό διαθέτει και την κατάλληλη υποδομή (δορυφόρους, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τεράστιο αριθμό επίγειων και εναέριων αισθητήρων) για την δικτυοκεντρική αξιοποίηση των δυνατοτήτων του F-35 σε εθνικό επίπεδο.

Παράδειγμα 3ο : Οι συμβάσεις χρονομίσθωσης των εκπαιδευτικών Μ-346 και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών HERON.

Στον αντίποδα των παραπάνω και παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ αποτελεί σύμφωνα με την κυβέρνηση Μητσοτάκη τον βασικό σύμμαχο της Ελλάδας, η ντόπια πολιτική και στρατιωτική ηγεσία δεν υιοθέτησε «τις καλές πρακτικές» του στην «εθνικοποίηση» βασικών στοιχείων που αφορούν στην επιχειρησιακή χρήση των εκπαιδευτικών αεροσκαφών Μ-346 που επιχειρούν στο «Διεθνές Κέντρο Αεροπορικής Εκπαίδευσης» στην Καλαμάτα και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών HERON που επιχειρούν από την Σκύρο.

Η χρήση και των δύο αυτών επιχειρησιακών μέσων υλοποιείται αντί αδρής αμοιβής για το νοίκι τους που καλείται να πληρώσει ο Ελληνικός λαός δηλαδή 1,4 δισεκατομμύρια € για 20 χρόνια  για το πρώτο και 35,5 εκατομμύρια € για 3 έτη με δικαίωμα αγοράς στο πλαίσιο Lease-to-Buy σύμβασης για το δεύτερο.  Η μόνιμη απόκτηση δύο Heron UAV θα κοστίσει στην Ελλάδα, περίπου 22 εκατομμύρια € επιπλέον, με πρόσθετο κόστος υποστήριξης συστήματος που εκτιμάται σε 4,5 εκατομμύρια € ετησίως.

Οι υπόψη συμβάσεις των δύο Ισραηλινών εταιρειών ELBIT και IAI με τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, βοηθούν στην εδραίωση της θέσης τους σε παγκόσμιο επίπεδο και διευρύνουν τον κύκλο εργασιών τους. Ειδικά για την ELBIT η διαχείριση του Διεθνούς Κέντρου Αεροπορικής Εκπαίδευσης» στην Καλαμάτα, λειτουργεί σαν μια πρώτης τάξης «βιτρίνα» στην διεθνή προώθηση των κάθε είδους προϊόντων και υπηρεσιών της. Αυτό λειτουργεί στον αντίποδα της κατηγορίας της ELBIT από την Διεθνή Αμνηστία που καλεί σε εμπάργκο των προϊόντων της, ως μίας από τις κύριες εταιρείες όπλων που προμηθεύουν στρατιωτικό υλικό και υπηρεσίες δισεκατομμυρίων δολαρίων στον ισραηλινό στρατό και διευκολύνουν σύμφωνα με την οργάνωση, τη γενοκτονία και διεθνή εγκλήματα στη Γάζα.

Τη απουσία σχετικής Εθνικής υποδομής, στις υπόψη συμβάσεις δεν περιλαμβάνονται ασφαλείς δεσμεύσεις από μέρους του Ισραήλ για αποκλειστική χρήση και ιδιοκτησία των δεδομένων από την Ελλάδα της αντίστοιχης ισραηλινής (δορυφόροι κα λοιποί αισθητήρες) σε ότι αφορά στην δικτυοκεντρική αξιοποίηση των μέσων αυτών. Έτσι στην περίπτωση των Μ-346, αυτά λειτουργούν σε περιορισμένο δίκτυο, σαν εναέρια videogames, με μοναδική διαφορά από τις επίγειες εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις και το σύστημα προσομοίωσης, την επαφή του εκπαιδευόμενου με την φυσιολογία της πτήσης. Η απουσία hard points στα αεροσκάφη αυτά, δηλαδή η κατασκευαστική αδυναμία τους να φέρουν όπλα, έρχεται σε αντίθεση με την λογική που επικρατούσε για δεκαετίες στην Πολεμική Αεροπορία, που ήθελε όλα τα αεροσκάφη προχωρημένης και επιχειρησιακής εκπαίδευσης να μπορούν να φέρουν όπλα. Ακόμα και τα αγορασμένα μετά το 2000, Τ-6 ΤΕΧΑΝ ΙΙ είχαν αυτή τη δυνατότητα (ΝΤΑ) την οποία ο Ελληνικός λαός πλήρωσε επιπλέον, καθότι αυτή δεν διατίθετο αρχικά. Επισημαίνεται ότι κάποια Τ-6 ΝΤΑ με pod πυροβόλων περιπολούσαν στην περιοχή της Αττικής κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων το 2004. Σήμερα πολλά από αυτά τα αεροσκάφη σκουριάζουν στους αγρούς  της 120 Πτέρυγας στην Καλαμάτα.

Σε ότι αφορά στα Μ-346 υπενθυμίζεται ότι τον Γενάρη του 2005, στο πλαίσιο υλοποίησης του Ενιαίου Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Ανάπτυξης και Εκσυγχρονισμού (ΕΜΠΑΕ) 2006-2010, συνολικού ύψους € 11,39 δισεκατομμυρίων, είχε εγγραφεί κονδύλι ύψους € 900 εκατομμυρίων, για την προμήθεια 37 νέων αεροσκαφών προχωρημένης και επιχειρησιακής εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο της διεκδίκησης του προγράμματος, το 2005, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, υπέγραψε Μνημόνιο Κατανόησης (MoU : Memorandum of Understanding), με την Alenia Aermacchi (των Τουρκικών συμφερόντων πλέον Leonardo ) για συμμετοχή της χώρας στο πρόγραμμα του M-346, ενώ το 2006 ενεπλάκη η ΕΑΒ με την υπογραφή συμφωνίας βιομηχανικής συνεργασίας με την Alenia Aermacchi, σε περίπτωση επιλογής του M-346 από την ΠΑ, κάτι που τελικά δεν έγινε. Μετά από συνεχόμενες ταλαντεύσεις, ανικανότητα στην λήψη απόφασης και έλλειψης οράματος από Ελληνικής πλευράς, μέρος του σχεδιασμού αυτού που συμπεριλάμβανε και το Διεθνές Αεροπορικό Κέντρο, ανέλαβε να το υλοποιήσει η Ισραηλινή ELBIT με την μορφή χρονομίσθωσης, προσδιορίζοντας ουσιαστικά μέσω των προβλέψεων της σύμβασης, το είδος και το βάθος της εκπαίδευσης των Ελλήνων Ιπταμένων Αξιωματικών.

Σε συνάφεια με το προηγούμενο οι  δικτυοκεντρικές δυνατότητες των μη επανδρωμένων αεροσκαφών HERON της Σκύρου που χρησιμοποιεί η Πολεμική Αεροπορία και το Λιμενικό, σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες Ισραηλινές υποδομές δεν αποτρέπουν την μετάδοση και χρήση των πληροφοριών που συλλέγουν, εκούσια ή ακούσια, προς όφελος των Ισραηλινών. Αποτέλεσμα είναι να αναφέρεται από ακτιβιστές και μη κυβερνητικές οργανώσεις  ότι αυτά τα μη επανδρωμένα, λαμβάνουν ενεργό μέρος στις Ισραηλινές επιχειρήσεις αναχαίτισης πλοίων με προορισμό τη Γάζα, προς βοήθεια του δοκιμαζόμενου Παλαιστινιακού λαού (Global Resilience και Freedom Flotilla) κατηγορώντας μάλιστα την Ελληνική κυβέρνηση για συνενοχή σε παράνομες πράξεις απαγωγής ακτιβιστών ,από Ισραηλινούς, εκατοντάδες μίλια από την επικράτειά τους και κοντά στην Ελληνική επικράτεια. Οι κατηγορίες αυτές  αναγκάζουν τις ελληνικές αρχές να απολογούνται, υποστηρίζοντας ότι εγγυώνται μεν την ασφαλή πλεύση εντός των χωρικών τους υδάτων, αρνούνται δε την άμεση στρατιωτική ανάμειξη στην αναχαίτιση των νηοπομπών με προορισμό τη Γάζα, εντός της δικαιοδοσίας τους.

Παράδειγμα 4ο : Τα Τουρκικά Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη ΗΕRΟΝ

Η Τουρκία προ εικοσαετίας είχε ενδιαφερθεί για το Ισραηλινό πρόγραμμα HERON καθότι την εποχή εκείνη ήταν υποψήφιο να αποτελέσει την βάση για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής πλατφόρμας για το Ευρωπαϊκό μη επανδρωμένο αεροσκάφος, μέσου ύψους και μεγάλης εμβέλειας (EUROMALE). Η Τουρκία πολλά χρόνια πριν από την ανακοίνωση των προγραμμάτων SAFE και ReArm EU συμμετείχε στο πρόγραμμα με την προϋπόθεση  ότι το 30% της παραγωγής του θα  πραγματοποιείται στην Τουρκία. Η τεχνογνωσία που απέκτησε η Τουρκία μέσω της εμπλοκής με το πρόγραμμα αποτέλεσε την «μαγιά» για την εξέλιξή της σε κατασκευαστική δύναμη μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αν και ξεκίνησε τη σχετική προσπάθειά της πολύ αργότερα από την Ελλάδα.

Σήμερα η Τουρκία εκτός από τα άλλα είδη μη επανδρωμένων που παράγει χρησιμοποιεί μια ειδική παραλλαγή του HERON, η οποία χρησιμοποιεί τέσσερα υποσυστήματα σχεδιασμένα και κατασκευασμένα εγχώρια. Τα τουρκικά HERON χρησιμοποιούν το σύστημα θερμικής απεικόνισης και στόχευσης ASELFLIR-300T, σχεδιασμένο και κατασκευασμένο από την ASELSAN της Τουρκίας. Διαθέτουν επίσης ισχυρότερους κινητήρες για να αντισταθμίσουν το πρόσθετο βάρος που έχει το σύστημα. Πρόκειται για το ίδιο σύστημα FLIR που χρησιμοποιείται σήμερα στο επιθετικό ελικόπτερο TAI/AgustaWestland T129, καθώς και στο UAV TAI Anka MALE. Τουρκικές Αεροδιαστημικές Βιομηχανίες (TUSAŞ) παρέχουν υπηρεσίες συντήρησης και γενικής επισκευής των HERON.

Παράδειγμα 5ο : Η χρήση του STARLINK στον πόλεμο στην Ουκρανία

Είναι γνωστό ότι ιδιοκτήτης του GPS είναι το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, το οποίο διαθέτει τη δυνατότητα να εισάγει στα δεδομένα θέσης που λαμβάνουν οι χρήστες του ένα εσκεμμένο σφάλμα που ονομάζεται Selective Availability – SA έτσι ώστε να εμποδίζεται η χρήση του για προσβολή μη αποδεκτών από τις ΗΠΑ στόχων στην περίπτωση που αυτός που ενεργεί δεν διαθέτει τους αντίστοιχους στρατιωτικούς κώδικές. Στην περίπτωση του STARLINK που παρέχει το 60% των επικοινωνιών παγκοσμίως διαθέτοντας το αντίστοιχο ποσοστό δορυφόρων σε τροχιά, ιδιοκτήτης είναι ο κάτοχος του 80% των μετοχών της εταιρείας και πρόσφατα τρισεκατομμυριούχος,  Elon Musk.

Είναι επίσης γνωστή η συνεισφορά και του συστήματος αυτού στην στοχοποίηση, ναυτιλία, επίγνωση του πεδίου επιχειρήσεων και γενικότερα στην αξιοποίηση των Ουκρανικών όπλων, drones και του υπόλοιπου εξοπλισμού που χρησιμοποιείται εναντίον της Ρωσίας. Τα πράγματα όμως δεν ήταν πάντα έτσι. Πρόσφατα η DW αποκάλυψε ότι τον Σεπτέμβρη του 2022 κατά την αντεπίθεση των Ουκρανών στην Ρωσική εισβολή, η εκτεταμένη αδυναμία επικοινωνίας των επίγειων δεκτών της περιοχής του Ουκρανικού πυροβολικού των χερσαίων δυνάμεων, αλλά και των drones, με τους «αστερισμούς» των δορυφόρων του STARLINK που είχε σαν αποτέλεσμα την ακύρωσή της, δεν οφείλονταν σε βλάβη του συστήματος. Δεν οφειλόταν ούτε σε Ρωσικά αντίμετρα ή στην εντολή από κάποιο συμμαχικό στρατηγείο ή ακόμα και από τον Αμερικανό Πρόεδρο, αλλά στην απόφαση ενός και μόνου ανθρώπου, του Elon Musk. Ένας άνθρωπος λοιπόν χωρίς καμία θεσμική ιδιότητα, με μόνη αυτή του τρισεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη εταιρείας παροχής υπηρεσίας επικοινωνιών έγινε αιτία ακύρωσης μιας Ουκρανικής αντεπίθεσης σε μια κρίσιμη φάση των επιχειρήσεων.

Η Αντίληψη του Πιερρακάκη

Ας  επανέλθουμε στην συζήτηση Πιερρακάκη – Οικονόμου της 28 του Μάη στον ΣΚΑΪ και ας  κάνουμε μια υπόθεση εργασίας ότι o επί τέσσερα χρόνια Υπουργός ψηφιακής διακυβέρνησης (2019-2023), απόφοιτος ΜΙΤ ο οποίος κατά δήλωσή του τυγχάνει με την τεχνολογία να ασχολείται «λίγο παραπάνω», δε γνώριζε τα παραπάνω ως όφειλε. Φαίνεται όμως, σύμφωνα  με τα λεγόμενά του, ότι δεν τα γνώριζε και κανένας από τους συνεργάτες του. Στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε κάποιος να τον πληροφορήσει ότι οι συμφωνίες  που υπέγραψε σαν Υπουργός με το STARLINK, και τις  εταιρείες παρόχους του 5G, θα παίξουν ρόλο και στην αξιοποίηση του F-35 και στην περίπτωση αυτή είναι σημαντική η απόκτηση εθνικής ιδιοκτησίας και ορατότητας των δεδομένων που αφορούν όχι μόνο στην προστασία των προσωπικών δεδομένων των Ελλήνων, αλλά και αυτών που χρησιμοποιούνται στην Εθνική Άμυνα.

Προφανώς η γενικότερη εικόνα στο επίπεδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη που ευνοεί τους εκπροσώπους  και επενδυτές κάθε είδους  μονοπωλίων και ολιγοπωλίων, δεν αφήνει περιθώρια για τέτοιες «ευαισθησίες», πόσο μάλλον στο επίπεδο των συνεργατών της που εξαντλούν την συνεισφορά τους στο χειροκρότημα των προϊσταμένων τους. Υπό αυτή την έννοια ήταν άκαιρη η ερώτηση Πιερρακάκη προς τους συνεργάτες του αν αυτοί κατανόησαν  τα περί «ψηφιακής δημοκρατίας και κυριαρχίας με εθνικές τεχνολογικές υποδομές και ρήτρες κυριαρχίας» καθότι αυτοί δεν θα μπορούσαν να ξεπεράσουν σε αντίληψη τον  «ελέω θεού» προϊστάμενό τους. Σε κάθε περίπτωση αυτός δεν ήταν δυνατό να παραδεχτεί ότι κατανόησε τα λεγόμενα Τσίπρα, καθότι αυτό θα τον οδηγούσε σε αυτοκριτική για τα πεπραγμένα του και το σπουδαιότερο, σε ανάληψη έργου υπέρ της προστασίας των Ελληνικών Εθνικών συμφερόντων και διασφάλισης των προσωπικών δεδομένων των Ελλήνων πολιτών. Έργο που όπως απέδειξε η διαχείριση της υπόθεσης PREDATOR, στο οποίο εμφανίστηκε και το όνομά του, ιδεολογικά και διαδικαστικά δεν είναι επιλέξιμο από την φιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη.

(*) Υποπτέραρχος (Ι) ε.α.

Ακολουθήστε το newplanet09.gr στο Google News και στο instagram για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.