Να πάρουμε πίσω την χαμένη μας ζωή, την πατρίδα μας

Η Ελλάδα όλη γονατίζει, από το μέγεθος της καταστροφής που έχει επέλθει και συνεχίζει....

Η πατρίδα κλαίει, οι άνθρωποί της θρηνούν

Μαυρίλα παντού. Ενα τεράστιο ΓΙΑΤΙ;; Αναπάντητο θα μείνει.

Δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν όσα συμβαίνουν αυτές τις τελευταίες ημέρες. Μόνο οι εικόνες που βλέπουμε στα δελτία ειδήσεων, μακριά από τις ανούσιες δημοσιογραφικές περιγραφές, μπορούν να δώσουν και να δείξουν το μέγεθος της καταστροφής.

Ταιριάζει μόνο η σιωπή.

Τα δάση μας, τα δέντρα μας, που δεν ζητούν, δεν τρώνε. Ο φυσικός μας πλούτος που μας δίνει την ζωή, την πνοή, την ενέργεια, το οξυγόνο να δημιουργήσουμε, καίγονται. Καίγονται στο βωμό όχι των συμφερόντων, αλλά γίνονται θυσία στο βωμό του σκοταδιού, που ζητά να σβήσει ο ΗΛΙΟΣ, που μας δίνει την ΖΩΗ. Και να την μετατρέψουν σε μια φυλακή, ελεύθεροι ανελεύθεροι στο σκοτάδι, στην μαυρίλα, σκλάβοι.

Τα δέντρα μας, να είσαι δίπλα τους να τα αγκαλιάζεις, να αναπνέεις, να κλείνεις τα μάτια. Να βιώνεις και να νιώθεις ότι όλο το σύμπαν είναι μέσα σου. Το σύμπαν είσαι εσύ. Να το αγκαλιάζεις και να σε αγκαλιάζει, να γίνεσαι ένα με αυτό, δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση.

Δεν περιγράφεται με λέξεις.

Και ξάφνου, όλα στάχτη και αποκαϊδια. Η ενέργεια να χάνεται, η πνοή να χάνεται. Το ΕΝΑ, ΤΟ ΟΛΟΝ να καταστρέφεται, αλλά τα δέντρα εκεί, όρθια η κορμοστασια τους, περιμένουν, υπομένουν να αναγεννηθούν.

Δεν είναι κλιματική κρίση, δεν υπάρχει κλιματική κρίση ή αλλαγή όπως επικαλούνται.

Στάχτη η ίδια μας η ζωή.
Και μετά τι; ΔΙΑΤΙ;;

Η ζωή όπως την γνωρίσαμε να μην υπάρχει πια. Ασφυξία, μαυρίλα, σκοταδισμός, σκλαβιά.

Βλέπουμε το τώρα, το παρόν και δεν διακρίνουμε το μετά. Τις συνέπειες όλων αυτών που εμείς φτιάξαμε. Το αποτέλεσμα που έρχεται.

Πόσοι συνάνθρωποι μας έχασαν από τις φωτιές τις εστίες τους, έχασαν το βιος τους; Καταστράφηκε ο φυτικός και ζωϊκός πλούτος και είναι πολύ δύσκολο πια να δημιουργηθεί απ την αρχή.

Η  πείνα έφτασε στο κατώφλι της πόρτας μας και ούτε καν το έχουμε νοήσει, αφού ο υπέροχος αυτός τόπος της Δυτικής Αττικής, ο εύφορος κάμπος των Μεγάρων ήταν ο κύριος προμηθευτής της  απόκοσμης, αδηφάγας, απρόσωπης και πολυπολιτισμικής Αθήνας πλέον.

Οι συνέπειες θα είναι τραγικές από εδώ και πέρα και εμφανείς πολύ σύντομα. Βαριά η ζωή μας πια.

Οι κυβερνώντες δεν ενδιαφέρονται για τον κόσμο, για τον λαό, απλώς κρατούν τα προσχήματα. Ενδιαφέρονται για τον τεμαχισμό και την μοιρασιά της πολύφερνης πατρίδας μας για χάριν των κολλητών τους λαμόγιων, των ιδίων, των επικυρίαρχων σκοταδιστών - τραπεζιτών.

Ανανδροι, ανάξιοι, ανούσιοι χωρίς περιεχόμενο άνθρωποι.

Ο λαός να πάρει την τύχη στα χέρια του. Να αντισταθεί, να μην έχουμε θύματα να θρηνούμε ξανά και ξανά. Να μην θρηνούμε για τον χαμένο παράδεισο που λέγεται Ελλάς, πατρίδα. 

Ακολουθήστε το newplanet09.gr στο Google News και στο instagram για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.