Αμερικανική-Ρωσική ενεργειακή συμφωνία: Το τέλος των μύθων;
Νίκος Σίμος
«Δεν ήθελαν να κλείσουν το τηλέφωνο Πούτιν και Τράμπ», γράφουν τα δημοσιεύματα της 10/10/2026 όπως τους μεταφέρθηκαν από επίσημες πηγές , με αφορμή την θερμή τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ των επικεφαλής των δύο κρατών ΗΠΑ – Ρωσίας
Καθώς το διάβαζα , έτσι αυθόρμητα και λίγο σαρκαστικά, μου θύμισε τον στίχο «αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι» στο καθ’ ημάς λαϊκό άσμα.
Πάμε όμως στην ουσία τώρα :
Ιστορική συμφωνία 4,8 εκατ. τόνων πετρελαίου είναι διατεθειμένη η Ρωσία να στείλει στις ΗΠΑ και στις αγορές γενικώς, για να ρίξει τις τιμές του πετρελαίου, αφού το σταθερό Ιράν, ένα έθνος με Αρχές και αξίες, κρατάει το στενό του Ορμούζ κλειστό
Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε ο Τράμπ, η Ρωσία συμφώνησε να διαθέσει άμεσα περισσότερους από 300.000 τόνους ντίζελ στην αμερικανική και την παγκόσμια αγορά, ενώ επιπλέον 500.000 τόνοι προβλέπεται να παραδοθούν εντός του Νοεμβρίου.
Όπως ανέφερε, θα ακολουθήσει νέα ποσότητα 1.000.000 τόνων, χωρίς να προσδιορίσει ακριβές χρονοδιάγραμμα, ενώ η Μόσχα φέρεται να έχει δεσμευτεί για την παράδοση ακόμη 3.000.000 τόνων σε σύντομο χρονικό διάστημα, ανάλογα με την κατάσταση των ρωσικών διυλιστηρίων, μερικά των οποίων χτυπήθηκαν από τους Ουκρανούς και τους ηθικούς αυτουργούς (ΝΑΤΟ) της εργαλειοποίησής τους .
Και να σημειωθεί ότι ο «ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ» Τράμπ είναι ο ίδιος που πριν λίγο καιρό ζήτησε και πήρε νέες κυρώσεις ενέργειας εναντίον της Ρωσίας!
Είναι ο ίδιος και το βαθύ αμερικανικό κράτος που προέτρεπε τους Ουκρανούς σε χτυπήματα βαθιά μέσα στο Ρωσικό έδαφος και με στόχο τις Ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις
Τώρα θέλει προσχηματικά να «ρίξει» τον Ζελένσκι!
Η συμφωνία αυτή δείχνει την εμφανή προσπάθεια της Ρωσικής ολιγαρχίας και της νεοσυντηρητικής εξουσίας του Κρεμλίνου να βοηθήσει τον Τράμπ – τον… «φίλο» ! – στις Αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, όπου φυσιολογικά αναμένεται πανωλεθρία για το MAGA και την Αμερικανική δυστοπική Νεοδεξιά
Να σημειωθεί ότι η μέση τιμή στην αντλία του πετρελαίου κίνησης για τον μέσο Αμερικανό καταναλωτή είναι 6,3 δολάρια το γαλόνι, πράγμα που έχει δημιουργήσει ένα έντονο κύμα οργής στο Αμερικανικό κοινωνικό μεσόστρωμα, εναντίον της χαοτικής πολιτικής του σόουμαν Τράμπ, αλλά και της αχαλίνωτης κερδοσκοπίας των φίλων του Τράμπ «πετρελαιάδων», που υπήρξαν χρηματοδότες της εκστρατείας του για την προεδρία των ΗΠΑ
Σαφώς η συμφωνία του Τράμπ με τον Πούτιν γίνεται καιροσκοπικά και μόνο για να ξεγελάσει o Τράμπ πάλι τον μέσο Αμερικανό, εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, μήπως και διασωθεί εκλογικά, αφού αναμένεται να χάσει πιθανότατα και τα δυο νομοθετικά σώματα του Αμερικανικού κοινοβουλίου.
Η προσφορά της Ρωσίας, μπροστά στην κερδοσκοπία των Αμερικανών παραγωγών πετρελαίου που γίνεται σε βάρος του μέσου Αμερικανού πολίτη, είναι σταγόνα στον ωκεανό, σε σχέση με το ύψος των τιμών ανά γαλόνι στις ΗΠΑ και δεν αναμένεται να έχει κάποιο ουσιαστικό και πολύ περισσότερο θεαματικό αποτέλεσμα \
Η βαρύτητα του γεγονότος επομένως δεν βρίσκεται στην καθαυτό Ρωσική βοήθεια, αλλά στην ανοιχτή πολιτική στήριξη του Ρωσικού συντηρητισμού στον Τράμπ και το νεοδεξιό MAGA
Βέβαια με την συμφωνία αυτή ευνοείται ταυτόχρονα και η Ρωσική οικονομία που βρίσκεται σε επικίνδυνη στασιμότητα, όπως θα ήταν φυσικό και αναμενόμενο για μια οικονομία πολέμου που πλησιάζει τα πέντε χρόνια!
Η συμφωνία αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της μυστικής διπλωματίας των επιχειρηματιών, που αντικατέστησαν τους διπλωμάτες, ίσως με τα ανάλογα ανταλλάγματα και γράφω ίσως γιατί ο Πούτιν μπορεί να βγει και από αυτή την συμφωνία ξανά «ξεγελασμένος»…άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά, το έχει δημόσια ο ίδιος έχει ομολογήσει
Στο επίκεντρο αυτής της τηλεφωνικής επικοινωνίας ακόμα μπήκαν οι πόλεμοι στην Ουκρανία και το Ιράν, με το Ιράν να επιμένει να φέρνει αντιστάσεις αρχών και ενότητας, που αφορά τα κυριαρχικά του δικαιώματα, σε έναν ανήθικο κόσμο και σε έναν χωρίς αρχές παγκόσμιο καπιταλιστικό ανταγωνισμό μεταξύ αντίπαλων και ταυτόχρονα συνεργατών που ψάχνουν την θέση τους στο «τραπέζι» του «νέου κόσμου» και στον εφιάλτη της τεχνολογικής νέας φεουδαρχίας που ετοιμάζουν οι παγκόσμιες ελίτ σε βάρος των κοινωνιών , για όσους πιθανόν δεν έχουν αντιληφθεί που βαδίζει ο πλανήτης
Δεν χρειάζεται μυαλό πολύ (αν και έχω σταθερές αμφιβολίες για αυτό και για αρκετούς ) για να καταλάβει – ο τακτικός αναγνώστης και παρατηρητής της διεθνούς ειδησεογραφίας – τι ενδεχόμενα έχει συζητηθεί για τα μέτωπα που είναι ανοιχτά και που φαίνεται ότι κάποια από αυτά υπήρξαν ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΑ.
Το χυδαίο παζάρι, που υπόγεια εξυφαίνεται ανάμεσα στους βασικούς ανταγωνιστές αυτού του καπιταλιστικού κύκλου, με τίμημα το μέλλον κοινωνιών, είναι συνήθως μη ανακοινώσιμο προφανώς για να έχουν δουλειά και οι «εργάτες» της εκατέρωθεν προπαγάνδας με προφανή στόχο τον φανατισμό και την παραπλάνηση των κοινωνιών.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι στο πλαίσιο του παγκόσμιου καπιταλιστικού ηγεμονισμού οι κεντρικοί ανταγωνιστές θα ποδοπατήσουν κοινωνίες, έθνη και κράτη
Άλλωστε στο πλαίσιο αυτής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, έθνη και κοινωνίες αντιμετωπίζονται σαν αναλώσιμα πιόνια κι’ ας υπάρχει κατά καιρούς η ακραία υποκριτική ρητορεία περί «συμμαχιών», που στο πλαίσιο αυτού του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού ΔΕΝ υφίστανται και της χυδαία υποκριτικής επίκλησης διεθνούς δικαίου, όταν διαταράσσεται το «ισοζύγιο» των συμφερόντων των καπιταλιστικών ανταγωνιστών.
Στους προμαχώνες της παραπλανητικής προπαγάνδας βέβαια βρίσκονται δημοσιολογικοί φορείς της Ρωσικής και Δυτικογενούς προπαγάνδας και «αναλυτές» που αναλώνονται σε προσπάθειες μεγέθυνσης ή και στρέβλωσης της πραγματικότητας, κάποιες μάλιστα «αναλύσεις» κρίνονται εξαιρετικά επαρκείς, που αφορούν την Ρωσία, τις ΗΠΑ και τις επιδιώξεις του συντηρητικού καθεστώτος ενός ιδιότυπου «νεοτσαρισμού» ή τις παραμέτρους των επιδιώξεων της Δυτικότροπης παγκοσμιοποίησης δια μέσου της παραδοσιακά αξιοποιούμενης αιχμής της (ΗΠΑ).
Όμως όλοι αυτοί την «δουλειά» τους κάνουν και για αυτό άξιος ο «μισθός» τους!
Στην εδώ χρεοδουλοπαροικία όμως παρουσιάζεται το τραγικό φαινόμενο επανάληψης μιας ανάλογης προπαγανδιστικής ρητορείας, από «αναλυτές» και δημοσιολόγους και μάλιστα χωρίς στοιχειώδεις πολιτικές επιφυλάξεις
Μια ρητορεία τυφλού φανατισμού που θέλει διακαώς την ήττα της Δύσης, στην οποία παρεμπιπτόντως κατοικούμε όλοι εμείς και οι δημοσιολογούντες βεβαίως, μια ήττα της οποίας τα παρεπόμενα θα πληρώσουμε πρώτοι όλοι εμείς, οι κατοικούντες στον άλλοτε Δυτικό κόσμο
Αυτή η ρητορεία φανατισμού απλώνεται από «αντιδυτικούς» «ιδεολόγους», χωρίς να υπάρχει στοιχειωδώς το ιδεολογικό εχέγγυο του αντίπαλου εναλλακτικού ανθρωποκεντρικού ιδεολογήματος και χωρίς να επιχειρείται η ουσιαστική κοινωνική αφύπνιση για ότι σε βάρος της κοινωνίας των πολιτών διακυβεύεται παγκόσμια, μέσα από τον χωρίς φραγμούς παγκόσμιο καπιταλιστικό και τεχνολογικό ανταγωνισμό.
Κάθε δυστοπική έκφανση χαρακτηρίζεται από αυτή την ρητορεία καλή, όταν προέρχεται από το καπιταλιστικό στρατόπεδο που έχουν… «ενταχθεί» οι ρητορεύοντες και συντάκτες και κακή όταν προέρχεται από το αντίπαλο στρατόπεδο της νέας παγκόσμιας τάξης.
Είναι τέτοιο το μέγεθος του αποιδεολογικοποιημένου φανατισμού τους, που έφτασαν στο σημείο της διάκρισης του καπιταλισμού σε καλό και κακό και δεν είναι λίγες οι φορές που, ο όποιος τυχόν διάλογος, μεταπίπτει στον απόλυτο εκφασισμό του δημόσιου διαλόγου – ένα δείγμα βρίσκεται στα κοινωνικά δίκτυα – όταν οποιοσδήποτε τολμήσει να εκφράσει οποιαδήποτε επιφύλαξη σε σχέση με την ουσία της παγκόσμιας πραγματικότητας στις μέρες μας.
Κατά τα άλλα σε όλους αυτούς τους επίδοξους αναλυτές και φορείς δημόσιου λόγου, όπως και στην κυρία εκπρόσωπο του Ρωσικού ΥΠΕΞ – η τελευταία όμως απολύτως δικαιολογημένα γιατί αυτή είναι η «δουλειά» της – τους φταίει η Δύση (αόριστα), η ΕΕ, που από την δημιουργία της είναι εξαρτημένη από την Δυτικότροπη παγκοσμιοποίηση και την αιχμή της ( ΗΠΑ), το ΝΑΤΟ – που στην ουσία είναι οι ΗΠΑ – και ο … «κακός καιρός» , γενικώς και αορίστως, αλλά μονίμως και επιλεκτικά εξαιρείται από την… «ρητορεία» η Αμερικανική διοίκηση Τράμπ και οι νεοσυντηρητικοί του MAGA…τυχαία;…δεν το νομίζω !
Η πετρελαϊκή συμφωνία αρωγής – της σε πόλεμο Ρωσίας – στις ΗΠΑ του Τράμπ, που έσκασε σαν βόμβα στην ειδησεογραφία, είναι η κορυφή του παγόβουνου των υπόγειων Ρωσοαμερικανικών συνεννοήσεων, μεταξύ της χειρότερης έκφανσης του νεοσυντηρητικού Ρεπουμπλικανικού MAGA και του Ρωσικού συντηρητικού “νεοτσαρισμού”.
Ολόκληρο το παγόβουνο (συμφωνίες Αλάσκα) δεν το έχουμε δει ακόμα !
Σταχυολογώ ένα παράδειγμα :
Υπάρχει σε εξέλιξη μια επιχειρούμενη συμφωνία, που αποκάλυψαν οι New York Times, που υπόγεια διεξάγεται εδώ και καιρό για τον Ρωσικό ενεργειακό κολοσσό Lukoil , για την οποία εργάζεται, μεταξύ προφανώς πολλών άλλων, ο ικανός (Goldman sacs) – Ρώσος «ειδικός» απεσταλμένος του Πούτιν – Ντιμίτριεφ με τους Κούσνερ και Ουίτκοφ – τους άλλους «ειδικούς» απεσταλμένους του σόουμαν Τράμπ
Η πολιτική διπλωματία και η νεοταξική δυστοπία που χαλκεύεται από τα παγκοσμιοποιητικά κέντρα σε βάρος της ανθρωποκεντρικής ιστορικής εξέλιξης δεν πάνε μαζί στην εποχή της εκκολαπτόμενης Νέας Φεουδαρχίας
Το πειθήνιο πλέον πιόνι των Δυτικότροπων παγκοσμιοποιητών Τράμπ, ακολουθεί πιστά τις κινήσεις στην «νεοταξική σκακιέρα», με σαφή στόχο την καπιταλιστική εξουδετέρωση της Ρωσίας του συντηρητικού Πούτιν και των ολιγαρχών του, που αναζητούν απεγνωσμένα μια θέση στην παγκόσμια καπιταλιστική νεοταξική δυστοπία
Για την Δυτικότροπη παγκοσμιοποίηση το σταθερό σχέδιο μεσομακροπρόθεσμα είναι να υλοποιηθεί η «παγίδα του Θουκυδίδη» που διακηρυγμένα δεν θέλουν οι Κινέζοι, αλλά το επιδιώκει σταθερά το κέντρο της Δυτικότροπης Νέας τάξης.
Η εξουδετέρωση της Ρωσίας δεν θα έρθει με πόλεμο, δεν είναι αναγκαίο αφού η σημερινή Ρωσική ηγεσία ψάχνει μια θέση στο καπιταλιστικό «τραπέζι» του νέου – δυστοπικού για τον άνθρωπο – κόσμου
Η εξουδετέρωση θα έρθει μέσα από μια «επίθεση φιλίας» των Αμερικανικών ελίτ και από την συνεπακόλουθη καπιταλιστική διείσδυση των Αμερικανικών κεφαλαίων στην Ρωσική επικράτεια
Στο βάθος αυτού του σχεδίου καραδοκεί η υλοποίηση του «εγχειριδίου Κίσινγκερ» που θέλει τον ουσιαστικό πολυκερματισμό της σημερινής Ρωσικής ομοσπονδίας, για τους προφανείς λόγους της αυτάρκειας της γεωγραφικής επικράτειας, σε μέταλλα, σπάνιες γαίες και ενέργεια, που καταλαμβάνει η Ρωσική ομοσπονδία .
Αυτό βέβαια, για όσους καταλαβαίνουν, ουδόλως ενοχλεί την Ρωσική ολιγαρχία, η οποία ουδέποτε είχε ηθικά αντανακλαστικά σε σχέση με την μορφή και την σύσταση της όποιας Ρωσίας.
Τα έγραψε και προ καιρού ο Ρώσος συγγραφέας Ζαχάρ Πριλέπιν παρουσιάζοντας καθαρά τι ακριβώς πρεσβεύει η ολιγαρχία της κλοπής του Σοβιετικού πλούτου.
Επανερχόμενος στην διαπραγμάτευση της – από καιρό – μυστικής Ρωσοαμερικανικής συμφωνίας για τον Ρωσικό ενεργειακό γίγαντα Lukoil, εμπλέκεται και η International Development Finance Corporation (DFC) των ΗΠΑ, η Αμερικανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία που χρηματοδοτεί επενδύσεις στο εξωτερικό!
Η DFC εξετάζει την απόκτηση συμμετοχής της τάξης του 10% έως 20% στη νέα εταιρεία, διαμορφώνοντας μαζί με τον Αμερικανό μεγιστάνα Μπόελι τη διοίκηση του ομίλου Lukoil .
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί μια πρωτοφανή κατάσταση:
Από τη μία πλευρά, οι αρμόδιες αμερικανικές αρχές καλούνται να εγκρίνουν τη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της υπό κυρώσεις Lukoil, και από την άλλη, ένας κρατικός αμερικανικός οργανισμός εμφανίζεται ως επενδυτής στην ίδια τη συναλλαγή!
Πρωτοφανές αλλά όχι ανεξήγητο:
Το σχέδιο εξουδετέρωσης της αμφισβήτησης της Δυτικής ηγεμονίας περνά μέσα από τις συμφωνίες των απανταχού ελίτ, με όποια υπόσταση κι’ αν αυτές εμφανίζονται, στην βάση του πάθους τους για ηγεμονία, εξουσία και χρήμα και αυτό το Δυτικότροπο κέντρο της παγκόσμιας δυστοπίας το γνωρίζει καλά
Οι φάκελοι Έπστιν το έδειξαν όσο αφορά την δυτική ελίτ και όχι μόνο
Οι κοινωνίες δεν λαμβάνονται υπόψιν καθόλου, ούτε από τις ηγεσίες των κρατών που πρωταγωνιστούν σε αυτή την καπιταλιστική κούρσα, ούτε ασφαλώς πολύ περισσότερο από τις καπιταλιστικές ελίτ που ελέγχουν άμεσα ή έμμεσα την πολιτική στην Παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική πραγματικότητα του κόσμου μας
Ο άνθρωπος ήδη – η γενοκτονία στην Γάζα και οι πόλεμοι σκοπιμοτήτων το δείχνουν απροκάλυπτα – θεωρείται αναλώσιμος, γεγονός που μας προϊδεάζει ότι βαδίζουμε γρήγορα στο τέλος της ανθρωποκεντρικής εξέλιξης της ιστορίας
Ο ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο είναι τυπικά, σε πολλές περιπτώσεις και ουσιαστικά σε όλες, ανύπαρκτα
Το δυστοπικό δόγμα της παγκόσμιας διακυβέρνησης – που κάποιοι επιμελώς και μέσα από πολιτικοφανείς κενολογίες προσωρινά και έως ο σχεδιασμός τους το επιτρέψει επιχειρούν να κρύψουν – θεωρεί τον άνθρωπο ανάλογο με το προϊόν της οποιασδήποτε μορφής κατανάλωσης και ξετυλίγει επιταχυνόμενα τον τεχνοφεουδαρχικό εφιάλτη, σε μια κοινωνία που απαθώς καταναλώνει καθημερινά την νεοτεχνολογική δυστοπία και παθιάζεται με τις λιγότερο ή περισσότερο εικονικές πραγματικότητες που περίτεχνα εξασφαλίζει η απανταχού των καπιταλιστικών ανταγωνιστών μεθοδευμένη προπαγάνδα.
Ακολουθήστε το newplanet09.gr στο Google News και στο instagram για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια